Βρίσκεστε εδώ
Home > ΜΟΥΣΙΚΗ > Συνεντεύξεις > Γιώργος Άλτης: Το λαϊκό τραγούδι σήμερα είναι σαν ένα μεγάλο εργοστάσιο που το φαληρίσανε διευθυντές και σύμβουλοι

Γιώργος Άλτης: Το λαϊκό τραγούδι σήμερα είναι σαν ένα μεγάλο εργοστάσιο που το φαληρίσανε διευθυντές και σύμβουλοι

Το λαϊκό τραγούδι σήμερα με την ανατρεπτική ματιά του μοναδικού σολίστα & συνθέτη ….Μία ροκ συνέντευξη που θα συζητηθεί!

Θα ξεκινήσω φυσικά από το μοναδικό και ανατρεπτικό "Ντρίγκι-ντρίγκι" ώπα. Μιλήστε μας για το cd αλλά και το πρόγραμμα που παρουσιάζετε. Τι είναι αυτό το φρέσκο και διαφορετικό που φέρνουν σαν άκουσμα, και πώς τα υποδέχεται ο κόσμος;


Το Ντρίγκι ντρίγκι ώπα δεν είναι απλά μια παράσταση, είναι μια κατάσταση, γλεντιού και χαράς. Την χτίζουμε μαζί με τον κόσμο τραγούδι με τραγούδι. Γι' αυτό κάθε φορά είναι άλλη. Δεν υπάρχει τίποτε στατικό στο πρόγραμμα. Είναι όπως μας ερθει εκείνη την ώρα. Πολύς κόσμος έρχεται και ξανάρχεται. Νιώθει σαν να είναι σε γιορτή στο σαλόνι κάποιου σπιτιού. Το cd «Ντρίγκι ντρίγκι χοπ» είναι ηχογράφημα, αυτής της κατάστασης. Αυτού του τρόπου, του ήχου, της αισιοδοξίας και της αγάπης που υπάρχει στο ζωντανό παίξιμο.

Στο cd, υπάρχουν εννιά τραγούδια που έχω γράψει την μουσική και ένα ορχηστρικό. Τους στίχους έγραψαν οι: Γιώργος Σαλεμής, Γιώργος Γκίνης, Μιχάλης Δήμας, Κώστας Ριτσώνης κι εγώ. Υπάρχει στο cd και το '"Οσοι έχουνε πολλά λεφτά" του Μάρκου Βαμβακάρη λίγο πειραγμένο, σε "Ντρίγκι ντρίγκι" άποψη

Οι τραγουδιστές που συμμετέχουν είναι όλοι αγαπημένοι φίλοι η Yanna Komninou, ο Θεωδορής Μέρμηγκας ο,Γιώργος Πλόσκας και η   Λάουρα Πάππα που παίζουμε μαζί στο Ντριγκι ντρίγκι ώπα. Είναι μεγάλη  μου χαρά που με  τιμίσανε με το τραγούδι τους  στον «Ηριδανο»   ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Γιάννης Γιοκαρίνης.  Δύο καλλιτέχνες που τους αγαπάω τους σέβομαι και είναι φίλους μου.

Στο cd και στο ζωντανό πρόγραμμα η  ανάταση   είναι το θέμα μας.  Πότε με ¨χόπ¨ πότε  με ¨ώπα

Είστε ένας από τους καλύτερους σολίστες, συνθέτης, αλλά και ερευνητής της μουσικής αφού έχετε εκδώσει τα «οκτώ λαϊκά πορτρέτα» με αυθεντικά ντοκουμέντα και μαρτυρίες, τι είναι λοιπόν για σας η λαϊκή μουσική;  Υπάρχει λαϊκό τραγούδι σήμερα;

Η λαική μουσική είναι η οικογένεια μου. Το βιβλίο μου λαϊκά πορτρέτα έγινε για "οικογενειακούς" λόγους. Κατέγραψα γεγονότα, μοντάρισα χαμένες ιστορίες, επανέφερα πρόσωπα που είχανε χαθεί. Όλα αυτά είναι κειμήλια του λαικού μας πολίτισμού.

Το λαϊκό τραγούδι σήμερα είναι σαν ένα μεγάλο εργοστάσιο που το φαληρίσανε διευθυντές και σύμβουλοι .Έγινε υπέρχρηση και κακή χρήση του λαϊκού τραγουδιού. Για εμπορικούς λόγους βάλανε το μπουζούκι παντού, σχεδόν σε όλα τα είδη με αποτέλεσμα να αλλιωθεί ο χαρακτήρας του, ακόμα και ο ήχος του.

Σήμερα γίνονται προσπάθειες να ξανασταθεί στα πόδια του, με καινούργια cd, με αφιερώματα στους μεγάλους συνθέτες. Έχει ξαναγυρίσει η ποιότητα στο λαϊκό τραγούδι άσχετα απο το αν προβάλεται ή οχι. 

Λαϊκό τραγούδι υπάρχει και θα υπάρχει όσο υπάρχουν αυθεντικοί άνθρωποι που γράφουν βιωματικά. Το λαϊκό τραγούδι είναι άμεσο και ξεκάθαρο. Δεν έχει έμμεσους προβληματισμούς, ότι έχει να πει το λέει μια και έξω. Δεν τσιγκουνεύεται. Τα δίνει όλα για ότι ζει και για οτι αισθάνεται.

Ακούγοντας τα τραγούδια σας και τις διασκευές που έχετε κάνει, θα έλεγα ότι ακούτε πολλή ξένη μουσική και διάφορα είδη. Είναι αλήθεια; Πώς βλέπετε τα μουσικά πράγματα στην Ελλάδα σήμερα;

Έχω ακούσει αρκετά ξένη μουσική, μεγάλες ορχήστρες, συγκροτήματα… Έχω καταγράψει διάφορους ήχους στο κεφάλι μου. Υπάρχουν μουσικές που με χτυπάνε σαν ηλεκτρικό ρεύμα και άλλες που βυθίζομαι. Η μουσική έχει τα πάντα, αρκεί να ακούς και να είσαι ανοιχτός.

Τα μουσικά πράγματα σήμερα είναι ακριβώς όπως και η κοινωνία μας. Κάτι υπάρχει αλλά και κάτι δεν υπάρχει. Πολύς κόσμος ψάχνεται σε βάθος. Γίνονται πειραματισμοί, διάφορες προσπάθειες. Υπάρχει το διαδύκτιο. Απο την άλλη όμως υπάρχει μια ανασφάλεια απο τα μίντια. Υπάρχει διστακτικότητα. Δεν δίνουν εύκολα ευκαιρίες. Δεν ρισκάρουν σε κάτι καινούριο. Θέλουν πρώτα να πείστουν. Θέλει και λίγο τρέλα… έτσι κι αλλιώς με μουσική έχουμε να κάνουμε. Ευκαιρίες, αύτες νομίζω οτι λείπουν.

Υπάρχουν κάποιες συνεργασίες από το παρελθόν που τις ξεχωρίζετε, που στέκεστε σε αυτές;

Έχω βρεθεί με πολύ σημαντικούς ανθρώπους της Ελληνικής μουσικής.  Συνθέτες, τραγουδιστές, μουσικούς δεξιοτέχνες. Το οτι έπαιξα με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον Θρύλο του ελληνικού τραγουδιού είναι κάτι που δεν θα το ξεχάσω ποτέ.. Τον Σταμάτη Κραουνάκη στο στούντιο όταν ηχογράφησε τον Ηριδανό πως να τον ξεχάσω… Την Λιζέττα Νικολάου, την Μαίρη Μαράντη, τον Αργύρη Μπακιρτζή στο στούντιο…  Αυτοί οι άνθωποι οι πραγματικά μεγάλοι έχουν κάτι ξεχωριστό. Η συμπεριφορά τους, η αλήθεια τους, το πόσο απλοί και συνχρόνως πόσο απαιτητικοί είναι, το πόσο μέσα είναι σε αυτό που κάνουν. Είναι μεγάλη εμπειρία να γνωρίζεις και να συνεργάζεσαι με τέτοιους ανθρώπους.

Αν ισχύει αυτό που έχω διαβάσει, ξεκινήσατε από 13 ετών να μαθαίνετε μπουζούκι. Πείτε μας για το ξεκίνημά σας, και ποιοι ήταν οι δάσκαλοί σας;

Με αφύπνισε στην κυριολεξία το σήριαλ «Το μινόρε της αυγής» του Φώτη Μεσθεναίου. Όχι μόνο εμένα όλη την παρέα μου. Οι κομπανίες, τα ρεμπέτικα τραγούδια, μου φάνηκαν μαγικός κόσμος. Λές και τότε ανοίξα τα μάτια για πρώτη φορά.

Ξεκίνησα να παίζω μπουζούκι. Σε όλοι την παρέα μας, όλοι παίζανε κάποιο όργανο. Άλλος μπαγλαμά, άλλος κιθάρα. Ίδια ηλικία είχαμε, αυτό έγινε το παιχνίδι μας.

Εγώ ψαχνόμουνα και πέρα απο τα πλαίσια της παρέας. Γύρω στα 17 πήγα στον Θέμη Παπαβασιλείου. Μιά ιδιοφυία της μουσικής. Δεν είναι τυχαίο που απο τον Θέμη έχουν βγεί οι πιο γνωστοί δεξιοτέχνες  της εποχής μας. Μετά τον Θέμη πήγα στον Γιάννη Παλαιολόγου. Τεράστια προσωπικότητα του μπουζουκιού. Έχω ζήσει το μπουζούκι δίπλα σε μεγάλες προσωπικότητες της λαικής μουσικής. Φίλος μου και δάσκαλος μου ο Γιάννης Μωραΐτης. Άλλη μια σημαντική προσωπικότητα του μπουζουκιού. Γνώρισα πολλούς μουσικούς αριστοτέχνες και λόγο του βιβλίου. Τους θεωρώ όλους δάσκαλους γιατί έμαθα απο αυτούς βαθύτερα πράγματα την λαική μας μουσική.   

Πώς ξεκίνησε η επαγγελματική σας πορεία;

Για να πώ την αλήθεια δεν κατάλαβα πότε έγινα επαγγελματίας. Μπορεί και να μην είμαι ακόμα… Η αγάπη μου για το μπουζούκι, για τα ώραία τραγούδια, για τα ωραία ζωντανά παιξίματα, αυτά με έχουν μαγνητίσει. Είμαι εκεί χρόνια. Όλα τα άλλα γίνονται!

Το μπουζούκι είναι ένα πολύ αγαπητό λαϊκό όργανο, και πολλά παιδιά το αγαπάνε και κάνουν μαθήματα σε ωδεία κλπ. Κάποια συμβουλή;

Το μπουζούκι είναι ένα όργανο που ναι μεν πέρνεις τις γνώσεις απο ένα δάσκαλο. Άλλά το μαθαίνεις παίζοντας με άλλους. Η μουσική θέλει όμάδα, τριβή. Το να μελετάς πολλές ώρες μόνο σου είναι καλό αλλά δεν φτάνει. Πρέπει να ακούς μουσική και να παίζεις με άλλους. Έτσι θα καλλιεργήσεις και θα χτίσεις το μουσική σου προσωπικότητα..

Πού σας βρίσκουμε αυτή την εποχή και ποια τα επαγγελματικά σας σχέδια για το μέλλον;

Αυτή την εποχή παίζουμε τις Κυριακές το μεσημέρι στις Χίλιες και δύο Νύχτες στου Ψύρρή. Εκεί με το "Ντρίγκι ντρίγκι ώπα" χτυπάμε κόκκινο. Περνάμε πραγματικά πάρα πολύ καλά. Το ευχαριστιώμαστε. Τις υπόλοιπες μέρες είμαστε ανοιχτοί και παίζουμε σε διάφορα μέρη. Ο στοχός μου είναι πολύ συγκεκριμένος, θέλω να φτάσουν τα τραγούδια μου σε περισσότερο κόσμο  και να διασκεδάζουμε με τον κόσμο αυτό με "Ντρίγκι ντρίγκι" αποψή.

Ευχαριστώ πολύ γι΄αυτή την συνέντευξη


Στηρίξτε μας με το like σας!!!

Ακολουθήστε μας

Αφήστε μια απάντηση

Top