Βρίσκεστε εδώ
Home > ΘΕΑΤΡΟ - CINEMA - TV > Κριτικές Κινηματογράφου > Είδαμε τη ταινία «Η Τζούλιετ Γυμνή» (Juliet naked)

Είδαμε τη ταινία «Η Τζούλιετ Γυμνή» (Juliet naked)

Μια ρομαντική κομεντί που έχουμε καιρό να δούμε και με έναν βρετανικό αέρα που οι περισσότεροι λατρεύουν.

Ένα ζευγάρι κάπως ιδιόρρυθμο ζει σε ένα υπέροχο σπίτι σε μια παραθαλάσσια περιοχή της Αγγλίας.

Ποιο είναι το ιδιόρρυθμο σε όλο αυτό;
Ο άντρας του σπιτιού, τον οποίο υποδύεται ο Κρίς Ο Ντάουντ, είναι αυτό που αποκαλούμε παρανοϊκός φαν ενός ροκ σταρ των 90ς. Όχι δεν έχει γίνει στόκερ, ούτε τόσο τρελός ώστε να αποτελεί απειλή για τη ζωή κάποιου. Παρόλο αυτά, ζει και αναπνέει για το είδωλο του, δεν μπορεί να κάνει παρέα ή συζήτηση με κάποιον που θα πει έστω ένα κακό σχόλιο για το πρόσωπο του αγαπημένου του τραγουδιστή, και έχει και ένα ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο με αφίσες, προσωπικές φωτογραφίες,αντικείμενα και κάθε είδους κασέτα, σιντί και βινύλιο του σταρ. Εντάξει, ναι, εκεί μπορεί να πεις με βεβαιότητα πως κάτι δεν πάει καλά.


Το κερασάκι στη τούρτα είναι πως διαχειρίζεται ένα μπλόγκ για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, όπου μοιράζεται όπως αυτός πιστεύει, πληροφορίες για τη ζωή του τραγουδιστή που κανείς άλλος δεν ξέρει.

Αποδέκτης φυσικά αυτής της παράνοιας η σύντροφος του Άννι, που την ενσαρκώνει η ταλαντούχα Ρόουζ Μπέρν.

Εκείνη πλέον έχει υποκύψει στη μοίρα της, αλλά κοντεύει να φτάσει στα όρια της αν ακούσει άλλη μια φορά τον όνομα του ξεπεσμένου ροκ σταρ Τάκερ Κρόου που πολύ ωραία υποδύεται ο Ίθαν Χόκ.

Η ζωή όμως παίζει περίεργα παιχνίδια και η πρωταγωνίστρια καταλήγει να συνομιλεί με τον κύριο Κρόου. Και κάπου εκεί ξεκινά το ρομάντζο.

Το έργο μας παρουσίαζει τις ζωές τριών ανθρώπων, οι οποίοι στη πραγματικότητα ποτέ δεν έζησαν τη ζωή που ήθελαν. Εγκλωβισμένοι στον αριθμό που έχει η ηλικία τους, ζούσαν συγκαταβατικά χωρίς πραγματικά να εκπληρώνουν τις επιθυμίες τους.

Είναι η χαμένη εφηβεία, είναι ο επαναπροσδιορισμός της ζωής τους, είναι η δεύτερη ενηλικίωση τους.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Νικ Χόρνμπι, («High Fidelity» και «About a Boy») όπου για άλλη μια φορά η μουσική πρωταγωνιστεί.

Η ταινία, είναι εύπεπτη, ανάλαφρη , διασκεδαστική, δεν σε κάνει πουθενά να στεναχωρηθείς.

Ξέρετε, το σημείο που τρέχει το δάκρυ ασυναίσθητα κάποια στιγμή και κάνεις κινήσεις τύπου φέρνω τα χέρια μπροστά να χαμσουρηθώ, ενώ στη πραγματικότητα προσπαθώ να εξαφανίσω αυτό το υγρό μικρό ποταμάκι που κυλάει στο πλάι του προσώπου μου.

Δείτε την άφοβα.

Αφήστε μια απάντηση

Top