Βρίσκεστε εδώ
Home > ΘΕΑΤΡΟ - CINEMA - TV > Κριτικές Θεάτρου > Είδαμε «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη στο Faust Bar-Theater Art

Είδαμε «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη στο Faust Bar-Theater Art

Δύο φίλοι με φόντο μια παρτίδα τάβλι, και τα μεγαλεπήβολα σχέδιά τους να πιάσουν επιτέλους «την καλή». Ένα κλασσικό αριστούργημα, με δύο κορυφαίους ηθοποιούς, στοιχεία υπερ-αρκετά για να μη χάσετε αυτή την παράσταση!

Ένα καλοκαιρινό απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, δύο μεσήλικες φίλοι και συγγενείς, παίζουν μια παρτίδα τάβλι. Κι εκεί, ανάμεσα στα ασσόδυα και τις διπλές, το τσιγαράκι και το καφεδάκι, η μία κουβέντα φέρνει την άλλη, και να, δύο χαρακτηριστικοί νεοέλληνες ξεδιπλώνονται μπροστά μας. Ο Φώντας (Πέρης Μιχαηλίδης), «ξύπνιος» και άνθρωπος της πιάτσας, που όλο εμπνέεται απίθανα σχέδια που θα τους κάνουν πλούσιους, και ο Κόλιας (Φίλιππος Σοφιανός), ήρωας της Αντίστασης με στόχο ζωής να γράψει ένα βιβλίο, ο οποίος πρέπει να «ψηθεί» διότι το σχέδιο θέλει τουλάχιστον δύο για να αποδώσει.

Εντάξει, μπορεί οι ιδέες του Φώντα στο παρελθόν να απέτυχαν παταγωδώς, αλλά σημασία έχει να είσαι αισιόδοξος και να βλέπεις ψηλά!


Εξυπνάδα, πονηριά, χιούμορ, φωνές, τσακωμοί, εκεί που λες «εντάξει τα βρήκανε» πέφτει ο τσακωμός, λόγια σκληρά, και μετά πάλι η συγκίνηση. Αδιέξοδα, μιζέρια δοσμένη καυστικά και με χιούμορ. Ένα κλασσικό Νεοελληνικό έργο, που αγαπιέται και συγκινεί.

Δυνατό κείμενο και διάλογοι, από δύο κορυφαίους ηθοποιούς, που έχουν κάνει το κείμενο δικό τους από την πρώτη στιγμή, και έχουν δουλέψει στη λεπτομέρεια, κάθε κίνηση και βλέμμα.

Είδαμε μια εξαιρετική παράσταση από κάθε πλευρά, σκηνοθεσία, μουσική επένδυση, σκηνικό. Γελάσαμε, σκεφτήκαμε, ταυτιστήκαμε, γιατί αυτοί οι χαρακτήρες έρχονται μεν απ΄ το παρελθόν, αλλά είναι πάντα επίκαιροι αφού είναι διαχρονικοί.

Το έργο παίχτηκε πρώτη φορά το 1972 στο θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία του Κάρολου Κουν, από τότε έχει ανέβει πολλές φορές, ακριβώς επειδή απηχεί την Νεοελληνική πραγματικότητα η οποία πάντα περιέχει σε ένα κομμάτι της αδιέξοδα, μιζέρια, φτώχια, κομπίνα, μαγκιά. Πάντα θα υπάρχει μια ιδέα «εκεί έξω» που δεν έχει σκεφτεί κανένας άλλος, και που αν την κάνουμε πράξη «θα τα κονομήσουμε». Θράσος, λίγη λαμογιά, μια ιδέα μεγαλομανία, κάτι που δεν έχουμε τίποτα να χάσουμε, έτοιμο το όνειρο.

Για λίγες μόνο παραστάσεις (εύχομαι να γίνουν περισσότερες), μην το χάσετε:

Λεπτομέρειες για την παράσταση εδώ: https://goo.gl/esTN8f

Top