Βρίσκεστε εδώ
Home > ΘΕΑΤΡΟ - CINEMA - TV > Κριτικές Θεάτρου > Βρεθήκαμε στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού και παρακολουθήσαμε τη παράσταση «Ο μικρός πρίγκιπας και το ρόδο του»

Βρεθήκαμε στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού και παρακολουθήσαμε τη παράσταση «Ο μικρός πρίγκιπας και το ρόδο του»

Το σπίτι-μουσείο με τη δική του ιστορία, αυτή του ψυχιάτρου και της συγγραφέως, που φιλοξενούσαν όλες τις εξέχουσες προσωπικότητες της γενιάς του 30, το Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού που έγινε πλέον ευρέως γνωστό μέσα από τις εκδηλώσεις και τις παραστάσεις που φιλοξενεί τα τελευταία χρόνια, αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς καλλιτέχνες

Έτσι ο Θοδωρής Τσαπακίδης μας χαρίζει το μιούζικαλ δωματίου «Ο μικρός πρίγκιπας και το ρόδο του». Συνδέει και αποτυπώνει μια ερωτική ιστορία τόσο ταιριαστή σαν εκείνη των Κατακουζηνών. Η φινέτσα και ο άλλος κόσμος που κυριαρχούν σε πείθουν πως αυτές οι ρομαντικές παλιές εποχές υπάρχουν, είναι αναγκαίες να ακούγονται στο σήμερα. Θυμόμαστε πως ο σεβασμός και η βαθιά αγάπη κυριαρχούσαν και πως οι σύζυγοι μιλούσαν μεταξύ τους στον πληθυντικό και οι ανθρώπινες αξίες ήταν άλλες. Αλήθεια πόσα χρόνια έχουν σταματήσει να αλληλογραφούν οι άνθρωποι; Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδαμε φακέλους αλληλογραφίας σε ταχυδρομείο; Που σφραγίσαμε έναν φάκελο για αγαπημένο πρόσωπο; Οι άνθρωποι έπαψαν να επικοινωνούν έτσι με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Ξέχασαν να ονειρεύονται μέσα από γράμματα, από χειρόγραφα, να σκέφτονται και να αισθάνονται. Πόσο συγκινητικό είναι να ξαναζωντανεύει μπροστά μας μια τέτοια συνθήκη, μια αυθεντική σχέση του χτες με επιστολές και τηλεγραφήματα που διαβάζει ο ένας στον άλλο σε δύο επίπεδα νοητά όταν οι ήρωες βρίσκονται μακριά και που άλλοτε ενώνονται για μερικές στιγμές σ’ έναν χορό πάθους.

Ο Γάλλος συγγραφέας Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ που ήθελε να γίνει πιλότος και η Κονσουέλο Σουνσίν Σανδοβάλ μια καλλιτέχνης που αποφάσισε να γίνει σύζυγος. Ο ήχος της παλιάς γραφομηχανής συνομιλεί με το χώρο, τις λέξεις και τις νότες του πιάνου που με μαεστρία μας χαρίζει η Βέρα Χατζηπαπά.


Μια ιστορία που γράφτηκε κατά τη διάρκεια του μεγάλου πολέμου και δεν απέχει πολύ από τη ζωή των Κατακουζηνών. Αληθινές ερωτικές επιστολές των εραστών-συζύγων, μυστικοί κώδικες που ξεκλειδώνονται από παλιά κλειδωμένα συρτάρια. Η γλυκιά Κονσουέλο είναι το ρόδο του Μικρού Πρίγκιπα, ένα βιβλίο που μεταφράστηκε σε εκατοντάδες γλώσσες και πουλά αναρίθμητα αντίτυπα κάθε χρόνο.

Η παράσταση σε δραματουργία-σκηνοθεσία Θοδωρή Τσαπακίδη μας χαρίζει μια πλήρη οπτική όσο και συναισθηματική αναδρομή. Η Ελπίδα Τοπάλογλου κι ο Βαγγέλης Παπαδάκης έπαιξαν και τραγούδησαν με ψυχή και εξαιρετική τεχνική. Μικρές λεπτομέρειες του φωτός και λεπτές ισορροπίες ηχοχρωμάτων συμπληρώνουν την ατμόσφαιρα.

Εκεί, στον πέμπτο όροφο της Λεωφόρου Αμαλίας όλα ξαναζωντανεύουν κι εμείς, πιστοί ρομαντικοί πάμε να ταξιδέψουμε σ’ έναν άλλο πλανήτη, όπου υπάρχουν πρίγκιπες και φυτρώνουν ευωδιαστά ρόδα τέχνης. Μέχρι το τέλος της άνοιξης θα ναι εκεί να μας περιμένουν, κι ο Αντουάν κάθε φορά θα χάνεται στο τέλος αλλά η Κονσουέλο δε θα παύει να του γράφει.

Και ας θυμόμαστε πάντα πως ο χρόνος που περάσαμε με το τριαντάφυλλό μας είναι που το κάνει ξεχωριστό για μας.

Και εν τέλει ο αληθινός μικρός πρίγκιπας είναι η ενήλικη ανάμνηση του παιδιού που υπήρξαμε.

Λεπτομέρειες για τη παράσταση θα βρείτε πατώντας ΕΔΩ

Top