Η Δήμητρα Γαλάνη στην ονειρική Λίμνη Βουλιαγμένης!

Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on email
images_joomlart_article_93ba6c299f04f710c35672b0f157402a

  Από καιρό είδα ότι αρχίζει μια σειρά συναυλιών στη Λίμνη Βουλιαγμένης, εκεί, λίγο πιο πάνω από την θάλασσα, με τα απόλυτα ήρεμα νερά και τα ψηλά βράχια να σε μεταφέρουν σε άλλα σκηνικά.

Ήταν θέμα χρόνου να βρεθούμε και εκεί, να καλύψουμε μια συναυλία για το e-stage, και αυτή η μέρα ήρθε την προηγούμενη Τετάρτη που μπήκε ο Ιούλιος, με την Δήμητρα Γαλάνη στη σκηνή. Η επιλογή της ημέρας ήταν ιδανική και για έναν ακόμα λόγο: ήταν πανσέληνος!
  Το απόλυτο ονειρικό σκηνικό: λίμνη, βράχια, χαμηλοί φωτισμοί, πανσέληνος, παρέα με τη ζεστή φωνή της Δήμητρας! Είναι από αυτές τις στιγμές που σκέφτεσαι ότι δεν θέλεις τίποτε άλλο από τη ζωή, νοιώθεις, έστω για λίγο, ότι τα έχεις όλα!
  Δήμητρα Γαλάνη. Στο άκουσμα αυτού του ονόματος απλά στέκεσαι για λίγο έκθαμβος, σκέφτεσαι τι κληρονομιά φέρει μαζί του αυτό το όνομα, αυτή η ερμηνεύτρια, στιχουργός και συνθέτης, αναλογίζεσαι πόσα πραγματικά εκατοντάδες –χωρίς υπερβολή- τραγούδια τρισαγαπημένα έχει ερμηνεύσει ή και έχει δώσει να ερμηνεύσουν άλλοι αγαπημένοι συνάδελφοι της! Και είναι φυσικό: Όπως και η ίδια είπε, σχεδόν 45 χρόνια ενεργούς δράσης, κάπου 1200 τραγούδια και 86 ολόκληροι δίσκοι, δικοί της και συμμετοχές! Η επόμενη σκέψη φυσικά είναι: τι να πρωτοπεί σε μια συναυλία δύο ωρών, ποιο ν’ αφήσει και ποιο να πιάσει; Ναι, είναι ένα δίλημμα, δεν αντιλέγω! Αλλά ό,τι και να πει, το αγαπάμε, την αγαπάμε!
  Δεν περίμενα να χωράει τόσο πολύ κόσμο ο χώρος της λίμνης, τόσα πολλά τραπέζια, όπου κάποιος μπορούσε όχι μόνο να πιει, αλλά και να φάει διάφορα πιάτα. Τα εισιτήρια διατέθηκαν σε λογικά, πιστεύω, επίπεδα, με το χαμηλότερα να ξεκινούν στην τιμή των 10€. Αυτό που δεν κατάλαβα είναι γιατί να αρχίζει τόσο αργά η συναυλία, δηλαδή στις 10.30, δεδομένου ότι είναι ημέρα καθημερινή και κάνεις και μια ώρα περίπου μέχρι να γυρίσεις στην Αθήνα από εκεί. Ίσως όμως έχει να κάνει με την καθημερινή χρήση του χώρου για λουτρά…

  Σιωπηλή η Δήμητρα ανεβαίνει στη σκηνή και ξεκινάει το πρώτο τραγούδι σε τόνους χαμηλούς, με το «Μην πάμε απόψε πουθενά», τραγούδι των Κραουνάκη – Νικολακοπούλου:
           «Μην πάμε απόψε πουθενά, μόνο μια βόλτα μακρινή στην παραλία,
            των βαποριών τα φώτα κοίτα, πως σκορπάνε στα νερά…»
  Και που να πάμε Δήμητρα; Που θα βρούμε καλύτερα από εδώ μαζί σου, δίπλα στην παραλία, κάτω απ’ τ’ ολόγιομο φεγγάρι, σε αυτό το σκηνικό των ονείρων μας;…
  Η ορχήστρα της αποτελείται εξ ολοκλήρου από νέους και κεφάτους μουσικούς, που από τις πρώτες νότες αποδεικνύουν το δέσιμο τους ως μπάντα. Μπροστά το κοινό πάσης δυνατής ηλικίας παρακολουθεί εκστατικό, πίσω η λίμνη με τα φωτισμένα βράχια ολοκληρώνουν το μαγευτικό άκουσμα – θέαμα! Η Δήμητρα εκφράζει την ευγνωμοσύνη της σε όλους τους σπουδαίους συνθέτες που είχε την τιμή να την εμπιστευτούν από πολύ μικρή ηλικία και να της δώσουν τα τραγούδια της. Αναφέρει ένα περιστατικό ότι στην αρχή φοβούνταν να τραγουδήσει, να ανοίξει τη φωνή της, όμως το έμπειρο αυτί του Χατζιδάκη δεν μπορούσε να ξεγελαστεί! Σε μια ακρόαση, την παρότρυνε: άνοιξε τη φωνή σου, άσε την να βγει, άνοιξε την, μη φοβάσαι! Με τα πολλά ξεθάρρεψε, την άφησε τη φωνή της και ο Χατζιδάκις χαμογέλασε ικανοποιημένος για το νέο ταλέντο που βρισκόταν μπροστά του!

 

 

  Το ένα αγαπημένο τραγούδι διαδέχεται το άλλο, παλιά και καινούρια, Ατομική μου ενέργεια, Αν, Το δίχτυ, Βροχή και σήμερα, Θα σ΄ αγαπώ, Αλλιώς… ε πολλά το κοινό σιγοτραγουδάει, άλλοτε η Δήμητρα σιωπά κι αφήνει το κοινό να πει κάνα δυο στίχους! Εγώ θα τα έλεγα (τουλάχιστον τα περισσότερα) τραγούδια – χαρακίρια, αφού είναι πολύ δυνατά, πολύ συγκινητικά όλα όσα έχει ερμηνεύσει και συνθέσει η εξαίρετη Δήμητρα, με πάθος και πόθο πολύ! Την σκέψη μου αυτή (την οποία ήδη είχα ποστάρει στον λογαριασμό μου στο facebook) ήρθε η Δήμητρα να την επιβεβαιώσει με το ξεκίνημα του δεύτερου μέρους, λέγοντας χαριεντιζόμενη πριν ξεκινήσει ξανά μετά το διάλειμμα: «Τώρα συστήνω να απομακρύνετε από κοντά σας ό,τι έχει σχέση με μαχαίρια ή ξυραφάκια, γιατί τα τραγούδια που θα πούμε είναι λίγο… επικίνδυνα!»
            «Δυο μέρες μόνο»! Τι τραγούδι! (στίχοι Παρασκευάς Καρασούλος, μουσική Δήμητρα!) Μακριά τα μαχαίρια παρακαλώ!     
            Δυο μέρες μόνο, να σε κρατάω αγκαλιά δυο μέρες μόνο,
            να σ' έχω δίπλα μου ξανά, για λίγο μόνο…»
            Το πάσης ηλικίας κοινό τραγουδάει μαζί της, φωνάζει: Δυο μέρες μόνο, μόνο, μόνο, να πάρει! Το εκπληκτικό με την Δήμητρα είναι ότι όλα αυτά τα σχεδόν 45 χρόνια ενεργούς παρουσίας στα μουσικά Ελληνικά δρώμενα, δεν έχεις σταματήσει στιγμή να μας χαρίζει λατρεμένα τραγούδια, όπως το προηγούμενο, αλλά και το επόμενο:
            «Στερεότυπα», με τους τόσο όμορφους στίχους της Λίνας και τη μουσική του Χρυσόστομου Μουράτογλου! Εδώ, προσωπικά, γονατίζω! Ανεβαίνει κλιμακωτά το τραγούδι στην τέλεια αποκορύφωση, τα κιθ
             "…Κι άσε δω για μένα κάτι στοιχειωμένα σ΄αγαπώ, σ' αγαπώ,
               σ' αγαπώ καρδιά μου!αριστικά σόλο συμπληρώνουν την τέλειο αρμονία και ένταση της ορχήστρας όλης και της Δήμητρας που σα να κλαίει συνεχίζει ξανά και ξανά το ρεφραίν:
               Στερεότυπά μου, έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα….
               Και γι' αυτό θυμώνω, που θα λέω στον πόνο,
               σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, σ' αγαπώ, λες κι είμαστε αγκαλιααααά…"
  Ευτυχώς, γλιτώνουμε το χαρακίρι, γιατί το επόμενο τραγούδι αποφορτίζει την ατμόσφαιρα: «Ζω, μετ’ από σένα ζω…»  Όπως καταλάβατε, όλη η συναυλία ήταν ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο, στα όμορφα νερά της πλούσιας Ελληνικής μουσικής μας, με τραγούδια – μνημεία, που λίγο πολύ όλους μάς έχουν σημαδέψει, όλοι κάπου κάποτε τα έχουμε τραγουδήσει, τα έχουμε ζήσει στο πετσί μας, που λένε… Κι αν τυχόν αναρωτιέστε, όχι, η φωνή της δεν έχει χάσει τίποτα από την μαγεία και την δύναμη της, ίσα – ίσα πιστεύω ότι η ωριμότητα και βαθύτητα της λόγω ηλικίας, της προσδίδει μεγάλη γοητεία και αίγλη!

Λίγο μετά τις 1 η συναυλία τελειώνει, αλλά εμείς έχουμε μείνει εκεί, με το στόμα ανοιχτό, το μυαλό αλλού, τη ψυχή μας χαρούμενη και ειρηνεμένη. Το τοπίο επιτείνει τα αισθήματα μας, δε θέλουμε απλά να φύγουμε, νομίζουμε ότι βρισκόμαστε σε κάποιο νησί, σε κάποιον άλλο τόπο, κάπου αλλού, όχι πάντως εν μέσαις Αθήναις!

Εκμεταλλευτείτε την ευκαιρία των συναυλιών που ακολουθούν μέσα στον Ιούλιο στον – από πάσης απόψεως – μοναδικό αυτόν τόπο, τη Λίμνη Βουλιαγμένης, και φροντίστε να έχετε χρόνο να καθίσετε λίγο ακόμα μετά τη λήξη της συναυλίας, αξίζει πραγματικά! Οι συναυλίες που έχουν ανακοινωθεί ως την ώρα που γράφεται το παρόν, είναι: Στις 2 Ιουλίου οι Χειμερινοί κολυμβητές, στις 8 και 9 οι Stanley Clarke Band και στις 13 οι Ravi Coltrane Quartet.


{gallery}reviews/galani-vouliagmeni{/gallery}

#Tags:

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε, χαρίστε μας το like σας

Latest...

Δείτε πριν φύγετε

«Δεν τρέχει τίποτα» από τον Χρίστο Αντωνιάδη: Η νέα του δυναμική ερωτική μπαλάντα με την υπογραφή της Ελένης Γιαννατσούλια (βιντεοκλίπ)

Ως άξιος εκπρόσωπος και υποστηρικτής, του καλού και αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού, ο Χρίστος Αντωνιάδης, μετά και την τεράστια επιτυχία, του «Πέσαν οι Γέφυρες», επιστρέφει δισκογραφικά,