Non Serviam κύριε Painkiller | Rockwave

Share on facebook
Share on twitter
Share on google
Share on email
images_joomlart_article_ae490490adff4f695d8831b6d20b97cf

Απόγευμα Σαββάτου, που αν δεν είχε κι αυτό το αεράκι η ζέστη θα ήταν αρκετά έντονη, ακόμα και στη Μαλακάσα. Έτσι λοιπόν, περπατώντας για περίπου 45 λεπτά, τα βήματά μου με οδήγησαν στη Δυτική Πύλη του Terra Vibe.

Μπαίνοντας μέσα, υπό τους stoner ήχους του John Garcia των Kyuss, προχώρησα προς την μικρή σκηνή (Vibe Stage) για να βρω μια θέση για να μπορέσω κι εγώ να απολαύσω τα επερχόμενα lives. Φτάνοντας, το πρώτο που έβλεπες ήταν το πανό των Rotting Christ που δέσποζε πάνω στη σκηνή. Η τραγόμορφη φιγούρα και το ΧΞΣ (ΧΞς το σωστό), σε έκανε να καταλάβεις τι σε περιμένει.

Οι ήχοι από το Terra Stage άρχισαν να γίνονται πιο αχνοί, καθώς είχε ξεκινήσει το sound check, γεγονός που μας έκανε να αδημονούμε περισσότερο για το πότε οι Έλληνες μύστες του ακραίου Metal θα ανέβαιναν στην σκηνή. Παράλληλα ο κόσμος όλο και πλήθαινε είτε από νέες αφίξεις, είτε από ανθρώπους που έρχονταν από τη μεγάλη σκηνή, με σκοπό να προετοιμαστούν για την «καταιγίδα» που θα ακολουθούσε.

Μερικά λεπτά αργότερα «οι ουρανοί άνοιξαν». Οι τεράστιοι Rotting Christ ανέβηκαν στο Vibe Stage υπό τους ήχους της εισαγωγής του ΧΞΣ (666). Σαν έτοιμοι από καιρό, γέμισαν τα ηχεία του Terra Vibe με τις υπέροχα σκοτεινές και δαιμονικές μελωδίες τους, τις οποίες για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν αφορούν αυτό το κείμενο, άκουγα για πρώτη φορά ζωντανά, παρόλο που ασχολούμαι με τη metal σκηνή ουκ ολίγα χρόνια. H πρώτη εμπειρία μου από ένα live των Rotting Christ μοναδική, και σίγουρα έλαβε μια θέση στο πάνθεον με τις μεγάλες συναυλίες, τις οποίες έχω παρακολουθήσει.

Το μοναδικό μείον αυτής της μυσταγωγίας, ο για ακόμα μια φορά μετριότατος ήχος σε ένα Rockwave Festival. Το ‘χω απωθημένο να πάω σε ένα Rockwave και να πω πως ο ήχος ήταν απίστευτος! Παρόλα όμως τα ηχητικά προβλήματα, τα συναισθήματα που με πλημμύρισαν κατά τη διάρκεια του live άξιζαν και με το παραπάνω τον κόπο. Σβέρκος δεν μας έμεινε, από το setlist που επέλεξαν να μας παρουσιάσουν:

1.      666
2.      P’unchaw kachun- Tuta kachun
3.      Athanati Este
4.      Kata ton Demona Eautou
5.      Nemecic
6.      King of a Stellar War
7.      The Sign of Evil Existence
8.      Transform All Suffering Into Plagues
9.      Societas Satanas (Thou Art Lord cover)
10.  In Yumen-Xibalba
11.  Grandis Spiritus Diavolos
12.  Chaos Geneto (The Sign of Prime Creation)
13.  Noctis Era

Encore:
14.  Non Serviam

 
         Κορυφαία στιγμή; Η στιγμή που εμένα προσωπικά με γέμισε με ανατριχίλα, ήταν η στιγμή του encore. Ίσως λόγω της ημέρας που ο τίτλος του κομματιού ήταν απίστευτα επίκαιρος (λόγω δημοψηφίσματος), ίσως και ότι το όλο setlist κορυφώθηκε με το “Non Serviam”, και ο κόσμος απαντούσε στο κάλεσμα Non του Σάκη, ουρλιάζοντας SERVIAM! με μια στεντόρεια φωνή. Όλα αυτά μάλλον μαζί ευθύνονται που έντυσαν εκείνη τη στιγμή με μια ιδιαίτερη μοναδικότητα.
        Στην συνέχεια ακολούθησε ένα διάλειμμα με μπύρες και ξεκούραση στο γκαζόν, ντυμένο από τους stoner ήχους των Black Rebel Motorcycle Club. Δεν ήταν άσχημοι καθόλου, αν και τους άκουγα από απόσταση, καθώς μου θύμιζαν ένα κράμα μεταξύ Monster Magnet και κλασσικού Hard rock. Δηλώνω ευθαρσώς πως δεν τους ήξερα και πώς σκοπεύω να κάνω μια μελέτη πάνω στο εν λόγω συγκρότημα, μιας και αυτό που άκουσα μου φάνηκε άκρως ενδιαφέρον.
        Βέβαια πέραν τούτου, υπήρχε και η αναμονή για την εμφάνιση των Metal Gods. Οι μπύρες μαζί με τη δροσιά από το γρασίδι βοηθούσαν στο να περάσει η ώρα πιο γρήγορα, ενώ παρακολουθούσαμε και τη σκηνή να ετοιμάζεται για την εμφάνιση των Judas Priest.
         Περίπου ένα μισάωρο πριν την έναρξη η σκηνή κρύφτηκε από ένα πανί, που σαν άλλη κουρτίνα δεν μας άφηνε να δούμε τι γινόταν από πίσω. Η «κουρτίνα» αυτή έγραφε Judas Priest. Περνώντας η ώρα, ο χώρος γέμιζε ασφυκτικά. Ο αριθμός των ανθρώπων στο Terra Vibe μου θύμισε εκείνο το βροχερό βράδυ του Σεπτέμβρη του 2010 που είχαμε δει τον Ozzy στην Αθήνα.
         Λίγα λεπτά μετά τις 21:30 κεραυνοί και αστραπές άρχισαν να πέφτουν πάνω στη σκηνή. Σε δευτερόλεπτα το πανί είχε πέσει, παρουσιάζοντάς μας τους αγέραστους Judas Priest. Εκείνη τη στιγμή ο Rob Halford εμφανίστηκε φορώντας δερμάτινα και κρατώντας ένα μπαστούνι, ενώ την ίδια στιγμή στα ηχεία ακουγόταν η μελωδία του Dragonaut.
           Το Setlist που μας παρουσίασαν, εάν εξαιρέσουμε τα τρία κομμάτια από το Redeemer of Souls (Dragonaut, Halls of Valhalla, Redeemer of Souls), ήταν με όλα τα κομμάτια να φτάνουν μέχρι το 1990, ενώ από το Painkiller, ίσως έναν από τους δίσκους – σταθμούς του συγκροτήματος, έπαιξαν μόνο το ομώνυμο. Επιπλέον μας χάρισαν το Devil’s Child που είχαν χρόνια να παίξουν.
 
Setlist:

1.      Dragonaut
2.      Metal Gods
3.      Devil’s Child
4.      Victim of Changes
5.      Halls of Valhalla
6.      Turbo Lover
7.      Redeemer of Souls
8.      Beyond the Realms of Death
9.      Jawbreaker
10.  Breaking the Law
11.  Hell Bent for Leather

Encore1:
12.  The Hellion – Electric Eye
13.  You’ve Got Another Thing Comin’

Encore 2:
14.  Painkiller
15.  Living After Midnight
 
       O ήχος ήταν σαφώς βελτιωμένος σε σχέση με τους Rotting Christ, ενώ ο Halford για ακόμα μια φορά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟΣ. Μπορεί να μην έπαιξε το δύο και πλέον ωρών setlist του 2011, αλλά ακόμα κι έτσι, μας έδειξε ότι παρά τα 64 του χρόνια η φωνή του αντέχει και με το παραπάνω, και ότι ξέρει ακόμα πως μπορεί να κάνει το κοινό να χοροπηδάει. Ειδικά κατά τη διάρκεια του διπλού Encore, το οποίο ήταν απόλυτα ταιριαστό για το κλείσιμο μιας πολύ καλής εμφάνισης, έδωσε τον καλύτερο του εαυτό.
        Μπορώ να δηλώσω υπεύθυνα, πως αυτά τα δύο Live που είδα στο φετινό Rockwave με έκαναν να φύγω απόλυτα ικανοποιημένος και ιδιαίτερα χαρούμενος, αν και λίγο πονεμένος (βλέπετε τα χρόνια περνάνε σιγά σιγά και οι αντοχές μειώνονται!).
         Αντί επιλόγου, θα κάνω μια ευχή. Αυτή είναι να μην ήταν τούτο το τελευταίο μεγάλο live που είδαμε εμείς οι μεταλλάδες στη χώρα μας, μιας και ο φόβος να γυρίσουμε σε παλιές «σκοτεινές» εποχές, που για να δούμε μεγάλο Live «έπρεπε να έρθει ο κόσμος ανάποδα», είναι διάχυτος, λόγω των προβλημάτων που υπάρχουν, τα οποία και ευχόμαστε όλοι να ξεπερασθούν!
 


{gallery}reviews//rockwave-day3{/gallery}

#Tags:

Αν σας άρεσε αυτό που διαβάσατε, χαρίστε μας το like σας

Latest...

Δείτε πριν φύγετε

«Δεν τρέχει τίποτα» από τον Χρίστο Αντωνιάδη: Η νέα του δυναμική ερωτική μπαλάντα με την υπογραφή της Ελένης Γιαννατσούλια (βιντεοκλίπ)

Ως άξιος εκπρόσωπος και υποστηρικτής, του καλού και αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού, ο Χρίστος Αντωνιάδης, μετά και την τεράστια επιτυχία, του «Πέσαν οι Γέφυρες», επιστρέφει δισκογραφικά,