Συνεντεύξεις

Βιβή Βουτσελά: Ο πλούτος της παράδοσή μας είναι ανεξάντλητος

Βιβή Βουτσελά… η «καρδιοκλέφτρα» και όχι άδικα… Η φωνή της σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές. Μια φωνή που αναβλύζει από την ψυχή της, ενώ η σκηνική της παρουσία εκπέμπει ήθος και ευγένεια ψυχής.

Γράφει η Βίκυ Ανδρή

Η Βιβή Βουτσελά, έχοντας στο ενεργητικό της ένα σημαντικό αριθμό παραστάσεων και συνεργασιών, έρχεται να προσθέσει την προσωπική της κατάθεση στη δισκογραφία κυκλοφορώντας από τη General Music τον πρώτο της προσωπικό δίσκο με τίτλο “Καρδιοκλέφτρα”. Πρόκειται για ένα κύκλο τραγουδιών – επανεκτελέσεων του σμυρναίικου και ρεμπέτικου τραγουδιού.

Γεννημένη στην Εύβοια, με ένα μέρος της καταγωγής της να έλκεται από την Κωνσταντινούπολη και τον Πόντο, η Βιβή Βουτσελά είχε από τον οικογενειακό της ιστό, έντονες μουσικές μνήμες, που από μικρή ηλικία, την οδήγησαν στην αγάπη του δημοτικού, σμυρναίικου και ρεμπέτικου τραγουδιού.

Η επιλογή των τραγουδιών που εμπεριέχει ο δίσκος, έγιναν τόσο από την ερμηνεύτρια, όσο και από τον Παναγιώτη Κουνάδη, ο οποίος ήταν από την αρχή του δισκογραφικού εγχειρήματος, δίπλα στους συντελεστές και βοήθησε με σημαντικές συμβουλές και προτάσεις.

Ο δίσκος εστιάζει στο προπολεμικό ρεπερτόριο επώνυμων συνθετών του σμυρναίικου και ρεμπέτικου τραγουδιού, με ένα μόνο τραγούδι, τις “Σεβιλλάνες”, να ανήκει στην πρώιμη μεταπολεμική περίοδο με σκοπό τη σύνδεση του ρεπερτορίου με τη σημερινή εποχή. Στο εγχείρημα αυτό, σημαντική είναι η υπογραφή και συνεισφορά του Κυριάκου Γκουβέντα, που υπογράφει τις ενορχηστρώσεις και την καλλιτεχνική επιμέλεια της παραγωγής.

Βιβή πώς αυτοπροσδιορίζεσαι; Τι είδους καλλιτέχνης είσαι;

Είμαι τραγουδίστρια βιωματική. Αυτή την αίσθηση θέλω να την διατηρώ. Η έννοια του βιώματος διατηρεί ζωντανό το λόγο για τον οποίο ξεκίνησα να τραγουδώ. Επίσης θέλω να είμαι σε αλληλεπίδραση με την εποχή που ζω. Μια τραγουδίστρια που ναι μεν τραγουδά έως τώρα παλαιό ρεπερτόριο, αλλά την αφορά ο ενεστώτας.

Πώς και ασχολήθηκες με το ρεμπέτικο τραγούδι; Μιλάμε για τραγούδια
μάγκικα, ξενιτιάς, χωρισμού, φυλακής, έρωτα και πάθους. Πόσο ταυτίζεσαι;

Το ρεμπέτικο κυριαρχούσε στα ακούσματα μου από μικρή ηλικία. Είναι γοητευτικό γιατί υπάρχει στο λόγο αμεσότητα. Ενας μοναδικός τρόπος να περιγράψει κανείς μια ιστορία. Πολλές φορές σκέφτομαι πως κάθε ρεμπέτικο τραγούδι είναι σενάριο για μια ταινία. Εικόνες μιας άλλης εποχής, εύστοχα δοσμένες  μέσα από στίχους και μελωδίες. Η αμεσότητα που το χαρακτηρίζει έχει να κάνει και με την ανάγκη των δημιουργών να περιγράψουν την εποχή τους, τούς προβληματισμούς και τα πάθη του. Αυτή η αμεσότητα της έκφρασης είναι που με κέρδισε, που το ρεμπέτικο την εμπεριέχει στο μέγιστο, δίνοντας χώρο στον τραγουδιστή να καλλιεργήσει τις εκφραστικές του δυνατότητες.

Τραγουδάς  για κάποιον;

Εννοείται!!!

Τι λέει το ρεμπέτικο τραγούδι σε σένα και στις σημερινές γενιές;

Καταρχήν το ρεμπέτικο αποτελεί πια μέρος της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το γεγονός ότι έναν αιώνα διατηρείται σημαίνει ότι είναι διαχρονικό και οι συνθήκες που το δημιούργησαν δεν εκλείπουν. Άρα μας αφορά άμεσα ως θεματολογία και ως έκφραση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κουλτούρας μας. Οι εποχές μπορεί να αλλάζουν αλλά τα προβλήματα και η ανάγκη έκφρασης των συναισθημάτων είναι η ίδια. Απο ποιά γενιά έλειψαν οι αποχωρισμοί, η ξενιτιά, τα πάθη?

Πόσο σημαντική είναι η παράδοση στη μουσική;

Ο πλούτος όσον αφορά την παράδοσή μας είναι ανεξάντλητος. Μπορούμε να μιλάμε ώρες για αυτό. Θα σταθώ στο ότι η μελέτη της παράδοσης μας δεν σταματά πουθενά. Όσο εμβαθύνουμε τόσο ανακαλύπτουμε πράγματα. Αυτή η διαδικασία είναι καθαρά προσωπική, γιατί μετρά πιο πολύ η διαδικασία από το αποτέλεσμα. Ως διαδικασία σου δίνει μια γνώση για τον εαυτό σου, μέσα από δημιουργίες γενιών που έχουν προηγηθεί και να εξηγήσεις πράγματα για τη δική σου ύπαρξη.

Tι μουσική ακούς;

Ακούω εντελώς διαφορετικά είδη μουσικής μεταξύ τους. Κυρίως όμως τελευταία παραδοσιακές μουσικές της ανατολής. Μου αρέσει πολύ η αρμένικη γλώσσα και ακούω πολλά αρμένικα τραγούδια. Επίσης η φλαμένγκο κιθάρα, πορτογαλικά  φαντος που είναι επίσης πολύ “δυνατά” ακούσματα. Την περίοδο της καραντίνας «ξανανακάλυψα» τη Φλέρυ Νταντωνάκη.

Σε ποια εποχή θα ήθελες να είχες πέσει. Με ποιες τραγουδίστριες θα
ήθελες να είχες βρεθεί μαζί;

Θα ήθελα να ζω και να δουλεύω στη Νέα Υόρκη την εποχή της Μαρίκας Παπαγκίκα και της Κυρίας Πιπίνας.

Τραγουδώντας σμυρναίικα και ρεμπέτικα νοιώθεις πως ζεις σε μια άλλη
εποχή;

Αν δεν νιώθεις απαραίτητα ότι ζεις σε άλλη εποχή, το ρεπερτόριο αυτομάτως σε μεταφέρει, χωρίς να το καταλάβεις σε άλλη εποχή. Ο τραγουδιστής του είδους μας λειτουργεί και λίγο σαν “γέφυρα” μεταξύ των εποχών.

Exεις χαρακτηριστεί –όχι τυχαία- η αντιπροσωπευτικότερη σμυρναίικη
φωνή της νεότερης γενιάς. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;

Ότι το βρίσκω αρχικά υπερβολικό και νιώθω και λίγο άβολα γιατί υπάρχουν εξαιρετικοί τραγουδιστές στο είδος. Αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει με την συγκίνηση που νιώθω όταν τραγουδάω το είδος, η οποία και είναι το ζητούμενό μου, παρά η όποια γνώση του είδους. Το να καταφέρω να συγκινήσω με απασχολεί και όχι να κάνω επίδειξη τεχνικών δεξιοτήτων. Οι επιπτώσεις της προσφυγιάς και της μετανάστευσης στην οικογένεια μου ήταν ιδιαίτερα εμφανείς, όποτε προφανώς και επηρέασαν τον τρόπο που τραγουδάω και προφανώς το κοινό αυτό το αντιλαμβάνεται. Πιστεύω λοιπόν ότι με αυτή την οπτική ειπώθηκε η άποψη αυτή.

Παρεΐστικα στέκια, ταβέρνες, μουσικές σκηνές, διεθνή φεστιβάλ Ελλάδας
και εξωτερικού, χορωδίες, θέατρο… Τι ξεχωρίζεις, τι προτιμάς;

Όλα τα παραπάνω. Κάθε τι έχει τη δική του ιδιαιτερότητα, βαρύτητα και γοητεία.

Η λέξη κρίση υπάρχει ακόμα στη χώρα μας;

Αν υπάρχει λέει…Με κεφαλαίο Κ και σε υπερθετικό βαθμό. Γιατί πέρα από το οικονομικό ζήτημα, ήρθε στην επιφάνεια μια βαθιά κρίση αξιών, που δεν είμαι σίγουρη ότι βρίσκει διεξόδους και δεν εκτονώθηκε.

Πώς την αντιμετωπίζεις;

Με πολύ υπομονή και με κατανόηση στους συνανθρώπους μου, όπου και όσο μπορώ και μου επιτρέπεται.ένα πράγμα που δεν μπορώ εύκολα να αποδεχθώ είναι η αγένεια, που προκύπτει ως φυσιολογική μέσα στο γενικό πλαίσιο των δύσκολων συνθηκών που βιώνουμε. Επιλέγω να είμαι ευγενική γιατί δηλώνω την καλή μου πρόθεση και όχι γιατί έχω όλα τα προβλήματα μου λυμένα. Μέσα στον κυκεώνα των δύσκολων εξελίξεων, οι έννοιες μπερδεύονται τραγικά εύκολα. Το ίδιο και τα κίνητρα.

Από πού αντλείς δύναμη στις δυσκολίες που μαστίζουν την
καθημερινότητά μας;

Καμιά εποχή δεν ήταν τέλεια. Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχω προβλήματα. Εάν κάποιος θέλει να βρει τρόπους να πάρει δύναμη και να συνεχίσει βρίσκει. Τον κατάλληλο τρόπο στο δείχνει η ζωή η ίδια, αρκεί να το πιστέψεις.

Tι σε «χαλάει» στη σημερινή μουσική σκηνή και τι σε γεμίζει ελπίδα;

Με χαλάει ότι ένας καλλιτέχνης πρέπει να περάσει από σαράντα κύματα, όταν επιθυμεί να κάνει τη δουλειά του ήσυχα. Και λόγω των δεδομένων δύσκολων συνθηκών, δεν υπάρχουν πια τόσοι χώροι που μπορούν να στηρίξουν τη νέα δημιουργία. Με γεμίζει ελπίδα το γεγονός ότι παρ’ όλες τις δυσκολίες διακρίνω μια έντονη ανάγκη για δημιουργία, που πιστεύω κάποια στιγμή θα βρει τρόπο να εκτονωθεί και θα μας εκπλήξει.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Ηχογραφώ καινούργια τραγούδια  και ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να παρουσιάσω ένα δείγμα.

Ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη αλλά και για το χρόνο σου!

Comment here