Συνεντεύξεις

Η Evgenia σε μία εκ βαθέων συνέντευξη: «Το ελληνικό τραγούδι ήταν το πεπρωμένο μου να γίνει μεγάλη αγάπη»

Είναι μία ιδιαίτερη καλλιτέχνιδα, που από το πρώτο κιόλας άκουσμά της να ερμηνεύει με σπαστά ελληνικά, σε συνεπαίρνει

Η Evgenia, αν και κατάγεται από τη Βουλγαρία, αγάπησε την Ελλάδα και την Κύπρο, νιώθοντας περισσότερο Ελληνίδα και Κύπρια στη ψυχή, ερμηνεύοντας τραγούδια στην ελληνική γλώσσα, σαν να είναι μητρικής της γλώσσα. Παράλληλα με τις σπουδές της στην κλασσική μουσική και το κλασσικό τραγούδι, ούσα δασκάλα φωνητικής, μετά από πολλά χρόνια διαμονής στην Κύπρο, πλέον ζει μόνιμα στην Αμερική, όπου συνεχίζει να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά της στο τραγούδι, και να σημειώνει την δική της μουσική πορεία στο ελληνικό στερέωμα.

Ήδη το τελευταίο της τραγούδι με τίτλο «Θα με Ζητάς» , σε μουσική του Μιχάλη Τουρατζίδη και στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου, που κυκλοφόρησε από την  Spicy Music, έχει σημειώσει τεράστια επιτυχία, με περισσότερες από 1.200.000 προβολές στο Youtube. Αυτή την περίοδο μάλιστα, μαζί με τον παραγωγό της και φύλακα άγγελός της Mario Pappas, σχεδιάζουν το ταξίδι τους στην Ελλάδα, για να μπούνε εκ νέου στο στούντιο ηχογράφησης! Ας γνωρίσουμε την μοναδική καλλιτέχνιδα Evgenia!

Το νέο σου τραγούδι «Θα με Ζητάς» σε μουσική του Μιχάλη Τουρατζίδη και στίχους της Βίκυς Γεροθόδωρου, σαρώνει με περισσότερο από 1.200.000 προβολές στο Youtube. Πώς νιώθεις;

«Ευγνωμοσύνη για την αγάπη που μου έχουν δείξει οι Έλληνες, οι Κύπριοι, οι ομογενείς, αλλά και που με εμπιστεύτηκαν δύο σπουδαία κεφάλαια της ελληνικής μουσικής. Μιχάλης Τουρατζίδης και Βίκυ Γεροθόδωρου, που όσα ευχαριστώ και να πω δεν φτάνουν. Το να εμπιστευτείς μία ιδιαίτερη ξένη φωνή, με προφορά, και να θέλεις να δουλέψεις μαζί της, από μόνο του λέει τα πάντα για αυτούς τους ανθρώπους. Ο κύριος Τουρατζίδης είναι τεράστιος, η κυρία Γεροθόδωρου, είναι ο άνθρωπος που διάβασε τη ψυχή και το μυαλό μου και έγραψε αυτούς του στίχους για εμένα. Τους ευχαριστώ όπως και τον παραγωγό μου Mario Pappas, αλλά και την δισκογραφική εταιρία μου Spicy Music, που πίστεψαν και αυτοί σε εμένα.

Πώς έφτασες στο σημείο να τραγουδάς μόνο ελληνικά τραγούδια; Πώς αγάπησες την ελληνική μουσική.  

Νομίζω ότι αυτό ήταν το κάρμα της ζωής μου, και όλοι οι δρόμοι με οδηγούσαν σε ελληνικά μουσικά μονοπάτια. Αχ τι μου θύμησες τώρα. Ήταν ένα καλοκαίρι, που θα θυμάμαι για πάντα. Πρέπει να ήμασταν γύρω στα 16, όταν αποφασίσαμε με την κολλητή μου, όταν δεν ήμασταν στο σχολείο, να βρούμε δουλειά, για να βγάζουμε το χαρτζιλίκι μας. Βρήκαμε ένα ελληνικό κατάστημα με γούνες, στο κέντρο της πόλης μου. Εκεί λοιπόν, ακούγαμε όλη μέρα, Ευριδίκη, Μαρινέλλα, Γονίδη. Μάθαμε το φραπέ και το «Γειά σου». Κάπως έτσι, κόλλησε στο κεφάλι μου, το ελληνικό τραγούδι, το ερωτεύτηκα και παραδόθηκα σε αυτό. Έμαθα μόνη μου την ελληνική γλώσσα, μέσα από τα τραγούδια και βιβλία ελληνικής γραμματικής. Ήταν το πεπρωμένο μου, να γίνει η μεγάλη μου αγάπη, αρκετή για όλη μου τη ζωή.

Έχεις σπουδαίες σπουδές στο κλασσικό τραγούδι, είσαι δασκάλα φωνητικής, πώς μπήκε το τραγούδι στη ζωή σου;

Τραγουδούσα από μικρή. Θυμάμαι να λένε ότι η γιαγιά μου είχε καλή και δυνατή φωνή. Προφανώς, την κληρονόμησα από αυτήν, αν πρέπει να το ψάξουμε πιο βαθιά. Δεν έχουμε άλλο μουσικό στην οικογένεια μας ως τώρα. Θυμάμαι, ότι το δωμάτιο μου μεταμορφωνόταν σε πίστα και τραγουδούσα με τις ώρες, με κοινό την οικογένειά μου. Στα 10 μου ξεκίνησα μαθήματα πιάνου, και στα 15 μου μαθήματα φωνητικής.

Πρώτη φορά σε μεγάλη σκηνή, εμφανίστηκα όταν ήμουν δεκατεσσάρων χρονών. Ευτυχώς τότε είχα δίπλα μου, την δασκάλα μου στη θεωρία και στο σολφέζ, που δεν με άφηνε λεπτό, σε κάθε εμφάνισή μου. Αυτή ήταν και το στήριγμά μου, όταν αποφάσισα να προχωρήσω στη μουσική σχολή. Οι γονείς μου, δεν συμφωνούσαν στην αρχή μαζί μου, γιατί πίστευαν τότε, ότι το τραγούδι, δεν μπορεί να είναι και επάγγελμα. Όταν όμως πέρασα με την πρώτη στη Μουσική Ακαδημία πάνω στο κλασσικό τραγούδι, ήταν η πρώτη φορά, που η μητέρα μου, εκφράστηκε για το πόσο περήφανη ήταν για μένα. Και παρόλο που η αγάπη μου ήταν προς την ποπ και ροκ μουσική αλλά και το τραγούδι, βρέθηκα στην «όπερα». Την τελευταία χρονιά των σπουδών μου, δούλευα ήδη στο μουσικό θέατρο, και μετά τις παραστάσεις εκεί, θυμάμαι πώς έτρεχα για να τραγουδήσω στο πιο μεγάλο ελληνικό νυχτερινό κέντρο στη Σόφια, τον «Διόνυσο», όπου δούλεψα για περίπου 5  μήνες. Ήταν η πρώτη μου εμπειρία, σε μπουζούκια. Δουλειά ως τις 6 το πρωί, λουλούδια, σαμπάνιες, φώτα και μεγάλη πίστα.  Δεύτερος σταθμός μου, ένα άλλο ελληνικό μαγαζί πάλι στη Σόφια, και μία αξέχαστη συνεργασία με τον Κώστα Καραφώτη, την περίοδο πριν μπει στο Fame Story… Μέσα από όλη αυτή την εμπειρία, αγάπησε το ελληνικό τραγούδι, την ελληνική κουλτούρα διασκέδασης, τα ελληνικά μπουζούκια.

Είσαι γενικότερα «τσιγγάνα» ψυχή με μία βαλίτσα στο χέρι;

Ακριβώς όπως το είπες. Με μία βαλίτσα στο χέρι. Έτσι ήταν η μοίρα μου. Μία ζωή. Και σήμερα το ίδιο… Είμαι ανήσυχη ψυχή.

Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκες εγκαταλείπω το τραγούδι και θα ασχοληθώ με κάτι άλλο;

Υπήρξαν κάποιες στιγμές αδυναμίας και μία μικρή σκέψη να αφήσω το τραγούδι, κάτι που ευτυχώς ποτέ δεν έγινε. Γιατί το τραγούδι είναι η ζωή μου, και αν το χάσω, θα χάσω τον εαυτό μου.

Ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι φόβοι σου;

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους μου, είναι να μη χάσω τη φωνή μου, όταν βγω στην πίστα (γέλια).

Πώς βρέθηκες στην Αμερική;

Μία μικρή βαλίτσα πάλι στο χέρι, δύο παιδιά, και μία απόφαση ακραία, φόβος, αεροπλάνο, και Αμερική. Ξεκίνησα πάλι από το μηδέν, έτσι όπως ξεκίνησα και στην Κύπρο. Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, έχω αποκτήσει με πολύ δουλειά, μία σταθερότητα και την καριέρα που ονειρευόμουν στο τραγούδι, κάνω συναυλίες, και εδώ και τρία χρόνια, ζω όμορφες και δημιουργικές στιγμές, με τους μαθητές μου που τους διδάσκω φωνητική και μουσική. Δυστυχώς όμως, δεν έχω Ελληνόπουλα.

Θα ήθελες να επιστρέψεις μόνιμα στην Ελλάδα;

Δεν γυρίζω πίσω. Ούτε στην Ελλάδα ούτε στην Κύπρο. Θα μείνουν απλά ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή μου. Τώρα γράφω τις επόμενες σελίδες στην Αμερική.

Έχεις συνεργαστεί με αρκετά μεγάλα ονόματα του πενταγράμμου…

Ήταν μεγάλη χαρά για εμένα να εμφανιστώ εδώ στην Αμερική, στην ίδια σκηνή, με κάποια μεγάλα ονόματα του τραγουδιού αλλά και σπουδαίους ανθρώπους, όπως ο Πάνος Κιάμος, ο Γιάννης Πλούταρχος, η Πάολα, ο Γιώργος Τσαλίκης και άλλοι. Καλλιτέχνες που θαύμασα, και τους αγάπησα τον καθένα ξεχωριστά, γιατί έχοντας την ευκαιρία να δουλέψω έστω και λίγο μαζί τους, τους γνώρισα ως ανθρώπους, και πλέον τους σεβόμουν και σε προσωπικό επίπεδο και όχι μόνο σε επαγγελματικό.

Υπάρχει στιγμή που σε έκανε να λυγίσεις;

Το να λυγίσει ένας άνθρωπος είναι λογικό. Το σημαντικό είναι, να βρει τον τρόπο, να πατήσει ξανά στα πόδια του, να επανέλθει. Άνθρωπος είμαι και εγώ, και έχω λυγίσει πάρα πολλές φορές και στην προσωπική αλλά και στην επαγγελματική μου πορεία. Κάθε φορά όμως, γίνομαι πιο δυνατή και πιο σίγουρη, για το ποια είμαι και τι θέλω.

Αν γυρνούσες τον χρόνο πίσω, τι θα άλλαζες.

Δεν θέλω να γυρίσω πίσω τον χρόνο, ούτε να αλλάξω κάτι από το παρελθόν μου. Είμαι περήφανη για τη ζωή μου, για τα λάθη μου για τα σωστά μου, και ότι άλλο περιλαμβάνει αυτή. Τώρα αν είχα μία δεύτερη ζωή, ίσως να δοκίμαζα άλλα πράγματα και κάτι διαφορετικό.

Πώς θα περιέγραφες την Evgenia με λίγες λέξεις;

Θα ήθελαν να μιλήσουν οι άλλοι για την Ευγενία. Εγώ θα μπορούσα να πώ μόνο δύο πράγματα για εμένα. Δυνατή και πιστή.

Ποιο είναι το τραγούδι που όταν το ακούς, κλαις;

Έχω κλάψει σε πολλά τραγούδια. Εξαρτάται από τη διάθεσή μου. Τελευταία φορά που έκλαψα πολύ όμως, τουλάχιστον για δύο ώρες, ήταν ακούγοντας το «Στην καρδιά», του Θέμη Αδαμαντίδη.

Ποια είναι τα μουσικά σου όνειρα;

Τα μουσικά μου όνειρα, περιλαμβάνουν τραγούδια τα οποία θα τα αγαπήσει ο κόσμος.

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!