e-Stage.gr

Η Μουσική και όχι μόνο… στο διαδίκτυο

Συνεντεύξεις

Λάμπρος Καρελάς: Δυστυχώς σε λίγο καιρό τα παιδιά μας θα νομίζουν ότι ο Τσιτσάνης είναι μάρκα από πατατάκια

Και ποιος δεν θυμάται «Τα παιδιά από την Πάτρα»; Ιδρυτές: Λάμπρος Καρελάς, Χρήστος Παπαδόπουλος, Αργύρης Παπαγεωργίου, Βαγγέλης Δεληκούρας και Παναγιώτης Μανωλάκος. Φοιτητές όλοι τους στην πόλη και γνώστες μουσικών οργάνων αποφάσισαν να συγκροτήσουν ένα μουσικό σχήμα, το οποίο άφησε εποχή τη δεκαετία του ’80-‘90.

Συνέντευξη: Βίκυ Ανδρή

Σ’ αυτή τη στήλη έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον Λάμπρο Καρελά. Γεννήθηκε στην Καρδίτσα και σπούδασε στο τμήμα Βιολογίας στο πανεπιστήμιο της Πάτρας.

Πριν από την έκδοση του πρώτου δίσκου του συγκροτήματος, ο Καρελάς συνεργάστηκε το καλοκαίρι του 1980 με τον Διονύση Σαββόπουλο, στο πλαίσιο συναυλιών στο Μουσικό Αύγουστο του Χατζιδάκη, στο Ηράκλειο της Κρήτης. Την ίδια χρονιά ο Καρελάς εντάχθηκε στο συγκρότημα «Οπισθοδρομική Κομπανία». Ο πρώτος ομότιτλος δίσκος του συγκροτήματος που κυκλοφόρησε το 1982, έγινε χρυσός. Επιστρέφοντας στην Πάτρα ηχογράφησε με τα «Παιδιά από την Πάτρα» τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος «Αφιερωμένο εξαιρετικά», σημειώνοντας ρεκόρ πωλήσεων και κάνοντας τεράστια επιτυχία με το τραγούδι του Ακη Πάνου «Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός».

Από το 1995 που το συγκρότημα διαλύθηκε ο Λάμπρος Καρελάς ακολούθησε σόλο καριέρα. Συνεργάστηκε με τους Άκη Πάνου, Μίμη Πλέσσα, Γιάννη Σπανό, Γιάννη Μαρκόπουλο, Διονύση Σαββόπουλο, Τάκη Σούκα, Θανάση Πολυκανδριώτη, Βαγγέλη Κορακάκη, Νίκο Ζιώγαλα, Γιώργο Μίχα, Ρίτα Σακελλαρίου, Μαίρη Λίντα, Σταμάτη Κόκοτα, Φίλιππα Νικολάου, Γλυκερία, Δήμητρα Γαλάνη, Ελευθερία Αρβανιτάκη και η λίστα δεν έχει τελειωμό.

Τι αίσθηση σου άφησαν τα φοιτητικά χρόνια, γεμάτα επιτυχίες και καταξίωση;

Μιλάμε φυσικά για τα καλύτερα χρόνια στη ζωή του καθενός μας. Όχι τόσο για την επιτυχία αυτού καθ’ αυτού, αλλά για τα χρόνια της νιότης. Πόσο μάλλον όταν συνδυάζονται με επαγγελματική επιτυχία. Τι άλλο να ζητήσει κάποιος;

Γιατί ασχολήθηκες με τη μουσική; Τι σημαίνει για σένα μουσική – τραγούδι;

Όλα ξεκίνησαν καθαρά  από τύχη. Η ανάγκη να μαζέψουμε χρήματα για εκδρομή στο γυμνάσιο, ένα παλιό ακορντεόν του παππού, ένας αγαπημένος ξάδερφος να μου δείχνει τα πρώτα βήματα και ο έρωτας με το ταξίδι στη μουσική άρχισε. Θυμάμαι μαθητής λυκείου να γυρίζω απ το σχολείο να διαβάζω γρήγορα τα μαθήματα της επομένης και να ασχολούμαι με το ακορντεόν πάνω από 5 ώρες την ημέρα. Η μουσική για μένα είναι η ζωή μου. Μέσα απ’ αυτή εκφράζομαι σε όλες τις περιόδους μέχρι σήμερα!

Βιολογία ή μουσική; Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά αυτή την εποχή που βρίσκονται στο ίδιο δίλημμα;

Αυτό που θα συμβούλευα τα νέα παιδιά είναι ότι προστάζει η καρδιά τους. Δυστυχώς θα ήταν καλύτερα τα νέα παιδιά να λειτουργούν σε ασφαλές εργασιακό περιβάλλον αλλά για την Ελλάδα αυτό φαντάζει σαν ανέκδοτο. Οπότε το ιδανικό θα ήταν και τα δύο.

Θα συμμετείχες σε κάποιο από τα μουσικά ριάλιτι εάν σου δινόταν η ευκαιρία;

Φυσικά και όχι. Μου προκαλεί απίστευτη αποστροφή όλη αυτή η διαδικασία της κρίσης από «φτασμένους» -και ποιος το ορίζει αυτό- συναδέλφους με βάση την δημοτικότητα τους και μόνο, να προκαθορίζουν με μια απόφαση τους το μέλλον νέων παιδιών. Πόσο μάλλον όταν όλο αυτό συνοδεύεται από απίστευτους αστεϊσμούς, μ’ ένα κοινό τύπου αρένας Κολοσσιαίου της Ρώμης.

Βοηθούν τα ριάλιτι την καριέρα ενός καλλιτέχνη;

Θα σας απαντήσω κι εγώ με μια ερώτηση. Αν αθροίσουμε όλα αυτά τα παιδιά -τα δούμε ως αριθμούς δηλαδή- που είναι περίπου όλα αυτά τα χρόνια κάποιες χιλιάδες, πείτε μου πόσα απ αυτά έχουν επιβιώσει στην «βιομηχανία» της μουσικής ή στις εμφανίσεις σε διάφορους χώρους διασκέδασης; Θα σας πω εγώ λοιπόν . Κάποιες συγκεκριμένες μονάδες που είχαν κατά την γνώμη των κριτών «όλο το πακέτο»!!!!!!!!!

Ποια η σχέση σου με την Πάτρα όλα αυτά τα χρόνια;

Η Πάτρα αποτελεί την δεύτερη πατρίδα μου. Γεννήθηκα στην Καρδίτσα αλλά τα πρώτα και σημαντικά καλλιτεχνικά μου βήματα τα έκανα σ’ αυτή τη πόλη. Έχω δεσμούς άρρηκτους μαζί της. Φίλους σ’ όλη τη πόλη και πιο αγαπημένους ανθρώπους.

Μάθαμε πως ξεκινάς εμφανίσεις στο μουσικό στέκι «Διπλόχορδο Live», που στεγάζεται σ’ ένα νεοκλασικό – αρχοντικό, μαζί με την Ελευθερία Ορδουλίδου και τον Νεκτάριο Μαλογρίδη. Πες μας δύο λόγια για τη συνεργασία αυτή.

Είναι η δεύτερη χρονιά στον συγκεκριμένο χώρο μετά από την πρώτη επιτυχημένη περσινή. Με την Ελευθερία έχουμε ξανασυνεργαστεί πολλές φορές στο παρελθόν και με τον Νεκτάριο είναι η δεύτερη φορά. Νέα παιδιά εξαιρετικά ταλαντούχα που με σεμνότητα και αγάπη υπηρετούν το κάλο Ελληνικό τραγούδι. Μακάρι να βρουν στη ζωή τους και την ευκαιρία μιας δισκογραφικής δουλειάς και γιατί όχι την καθολική αναγνώριση. Είμαι πανευτυχής που συνεργάζομαι μαζί τους!

Ποιο το ρεπερτόριό σας και το ύφος αυτής τη συνεργασίας (όσον αφορά τα είδη μουσικής)

Η κοινή αγάπη και των τριών είναι το πολύ καλό διαχρονικά Ελληνικό τραγούδι. Που σημαίνει ρεπερτόριο όλων των μεγάλων δημιουργών της Ελληνικής λαϊκής και έντεχνης σκηνής , απ’ τους παλαιότερους μέχρι και τους νεότερους συνθέτες και ερμηνευτές.

Πώς θα περιέγραφες τη ζωή σου μ’ ένα τραγούδι;

Θα σας πω ένα στίχο από ένα καινούργιο τραγούδι που θα κυκλοφορήσει στον καινούργιο δίσκο που ετοιμάζω. Είναι ένας στίχος της Μαρίας Παπαδάκη

«Κι αν δεν έφτασα ταξίδεψα με Νοτιάδες και βοριάδες
Χίλια κύματα παγίδεψα με παγίδεψαν χιλιάδες
Κι αν δεν έφτασα αρμένισα σε  μια θάλασσα αφρισμένη
Τη ψυχή μου φως τη γέμισα κι η Ιθάκη ….ας περιμένει»

Oταν κλείνεις τα μάτια, ποιο τραγούδι σου ’ρχεται πρώτο στο μυαλό σου;

Σ’ αυτό δεν υπάρχει συγκεκριμένη απάντηση. Θεωρώ ανάλογα σε τι κατάσταση ψυχολογική είσαι σου έρχεται και ανάλογο τραγούδι. Το οξύμωρο πάντως είναι ότι όταν είσαι χάλια έρχονται τραγούδια με μια ιδιαίτερη στιχουργική θλίψη και φυσικά το αντίθετο στην καλή σου ψυχική φάση.

Υπάρχουν θυσίες που κάνεις σε άλλους τομείς της ζωής σου για τη μουσική και ποιες είναι αυτές;

Θα ήταν ψέμα να πω ότι δεν έχουν γίνει θυσίες ή καταστάσεις που απορρέουν απ την υποχρέωση σου να είσαι συνεπής στις εμφανίσεις σου. Σημαίνει ότι στερείσαι πολλές φορές δραστηριοτήτων των παιδιών σου όταν είναι μικρά και αυτά συνεπώς στερούνται απ την παρουσία μου για να μη πω πολλά ακόμα. Ναι τελικά θυσιάζεις πολλές εκφάνσεις της προσωπικής σου ζωής για το τραγούδι!

Πώς πιστεύεις ότι βλέπει η σημερινή νεολαία τη μουσική, έχει καλά ακούσματα ή δεν την απασχολεί πλέον η «ποιότητα»;

Δυστυχώς για μένα η νεολαία εκπαιδεύεται να ακούει ότι θέλουν κάποια κέντρα να ακούει. Η πλειοψηφία δηλαδή. Υπάρχουν φυσικά νέα παιδιά που αν τα ρωτήσεις ποιος είναι ο Χατζηδάκις θα έχουν απάντηση αλλά δυστυχώς αποτελούν την μειοψηφία. Φοβάμαι ότι αν δεν γίνει κάτι σε μαθησιακό επίπεδο στα σχολεία σε λίγο καιρό τα παιδιά μας θα νομίζουν ότι ο Τσιτσάνης είναι μάρκα από πατατάκια.

Ποιος είναι ο στόχος σου για το μέλλον; Ποια είναι τα όνειρά σου;

Λένε ότι όταν κάνεις όνειρα ο Θεός γελάει. Ε! εγώ και όνειρα κάνω και στόχους έχω. Είμαι λοιπόν στο στούντιο και γράφω έναν δίσκο με τραγούδια όλα σε μουσική δική μου και στίχους διαφόρων. Είναι τραγούδια γραμμένα στο πέρασμα των χρόνων και στο εγχείρημα αυτό θα συνδράμουν καλοί και εκλεκτοί συνάδελφοι. Όπως Μανώλης Μητσιάς, Κώστας Μακεδονας, Μαριώ, Ασπασία Στρατηγού, Διονύσης Τσακνής, Δημήτρης Υφαντής, Γιάννης Ζουγανέλλης, Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ και εγώ. 

Σ’ ευχαριστούμε για την όμορφη συζήτηση και ραντεβού στο «Διπλόχορδο Live»!

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!

Comment here