Συνεντεύξεις

Μπάμπης Βώρος: Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής μου είναι ο ίδιος μου ο εαυτός

Είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε και να τα πούμε με έναν νέο και ταλαντούχο ερμηνευτή, που σίγουρα θα μας απασχολήσει στο άμεσο μέλλον

Μόλις κυκλοφόρησε νέο σου τραγούδι με τίτλο «Έπαιξες Και ‘Έχασες». Μίλησέ μας για αυτή την δουλειά.

Ναι,  το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε πολύ πρόσφατα στις 5 Φεβρουαρίου και είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτό. Είναι ένα τραγούδι που αγάπησα από την πρώτη στιγμή, καθώς δεν σου κρύβω, ότι καιρό τώρα είχα στο μυαλό μου να βγάλω ένα ζεϊμπέκικο. Θεωρώ ότι λείπει από το σύγχρονο μουσικό γίγνεσθαι, ένα τέτοιο στυλ τραγουδιού. Γι’ αυτό το λόγο το επέλεξα και περίμενα την κατάλληλη στιγμή, ώστε να το κυκλοφορήσω. Είναι ένα τραγούδι που με εκφράζει απόλυτα σε στίχους του Κώστα Κρίτζιλάκη και μουσική δική μου. Ήταν ρίσκο να βγάλω ένα τέτοιο τραγούδι τη σήμερον ημέρα, διότι το ζεϊμπέκικο είναι «είδος προς εξαφάνιση» κακά τα ψέματα. Παρόλα αυτά όμως πιστεύω στο λαϊκό τραγούδι και θεωρώ ότι έχει ακόμα δύναμη.

Πότε αποφάσισες ότι θέλεις να ασχοληθείς με το τραγούδι;

Κοίταξε να δεις. Η μουσική μπήκε στη ζωή μου από πολύ μικρή ηλικία, καθώς από τα έξι μου κιόλας χρόνια άρχισα να μαθαίνω μπουζούκι. Το τραγούδι όμως ήρθε λίγο αργότερα στη ζωή μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά την παρότρυνση των γονιών μου στο να τραγουδήσω, καθώς με είχαν ακούσει την ώρα που μελετούσα να ψελλίζω κάποια τραγούδια. Έτσι λοιπόν, σιγά-σιγά το τραγούδι χωρίς να το καταλάβω γινόταν ένα μέρος της ζωής μου, που αγαπούσα όλο και περισσότερο. Σήμερα αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι μου.

Τα πρώτα μου επαγγελματικά βήματα τα έκανα σε ηλικία 16 ετών, σε ένα συνοικιακό μαγαζί κοντά στο σπίτι μου, όπου έπαιζα μπουζούκι και τραγουδούσα. Εκεί ήταν η πρώτη μου επαφή με τον κόσμο, έκτοτε τραγουδάω επαγγελματικά. Λίγα χρόνια αργότερα ήρθε στη ζωή μου το Πανεπιστήμιο Μουσικών Σπουδών της Άρτας, όπου εκεί παράλληλα με τις σπουδές μου είχα την χαρά να εργαστώ, σχεδόν σε όλες τις πόλεις της Ηπείρου ως τραγουδιστής. Τότε ξεκίνησα να γράφω και τα πρώτα μου τραγούδια, μαζί με τον φίλο και στιχουργό μου Κώστα Κριτζιλάκη, σε μια συνεργασία που κρατάει μέχρι και σήμερα.

Αν και αρκετά νέος στην δισκογραφία, ωστόσο οι εμφανίσεις σου είναι SoldOut. Που αποδίδεις αυτή την επιτυχία;

Καταρχάς πιστεύω ότι ο δρόμος της επιτυχίας είναι μακρύς και ακόμα δεν έχω διανύσει ούτε το μισό. Παρόλα αυτά, νιώθω τυχερός διότι φέτος η επιστροφή μου στην Αθήνα με βρίσκει να εργάζομαι σε έναν πολύ όμορφο χώρο στο Χαλάνδρι (στο στέκι του Ανδρέα), όπου εκεί η σχέση μου με το κοινό είναι μοναδική. Αυτό πιστεύω ότι οφείλετε στο ότι προσαρμόζω το πρόγραμμά μου αναλόγως με τη διάθεση του κόσμου. Ποτέ μου δεν είχα ένα πρόγραμμα «κονσέρβα». Η σχέση μου με το κοινό θέλω να είναι αληθινή και όσο το δυνατόν γίνεται, πιο αυθόρμητη.

Ποια είναι τα πρότυπά σου;

Θαυμάζω πολλούς καλλιτέχνες. Από την παλαιότερη γενιά ένας από αυτούς είναι ο Στέλιος Καζαντζίδης, διότι είχε ένα πολύ ιδιαίτερο μέταλλο στη χροιά του και έναν μοναδικό τρόπο ερμηνείας που με καθηλώνει. Από τη σημερινή γενιά τραγουδιστών, για εμένα αποτελεί πρότυπο ο Νίκος Οικονομόπουλος, διότι τόσο με τη φωνή του όσο και με την στάση του, προσπαθεί να κρατήσει ψηλά το λαϊκό τραγούδι. Εννοείται ότι θαυμάζω κι άλλους, απλά ανέφερα δύο ενδεικτικά.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη και ποια αντίστοιχα η πιο όμορφη στιγμή σου στο τραγούδι;

Θα ήμουν αχάριστος άμα έλεγα, ότι έχω ζήσει κάποια τόσο δύσκολη στιγμή που να με στιγματίσει. Σίγουρα στην πορεία μου έως τώρα έχω περάσει και δύσκολες στιγμές. Κοιτάω όμως να τις απομονώνω, έτσι ώστε να μην με επηρεάζουν αρνητικά. Προσπαθώ να κρατάω την θετική μεριά των πραγμάτων.

Όσο για την πιο όμορφη στιγμή μου, δεν θα μπορούσα να σου πω άλλη από την πρώτη φορά που ερμήνευσα δικό μου τραγούδι στο κοινό και είδα τον κόσμο να με χειροκροτά. Τότε κατάλαβα ότι αυτό που κάνω, έχει κάποια ανταπόκριση και έτσι πήρα περισσότερο κουράγιο για να συνεχίσω.

Πώς κρίνεις τα μουσικά τεκταινόμενα στην σύγχρονη μουσική ελληνική βιομηχανία;

Θεωρώ ότι υπάρχουν πολλοί αξιόλογοι καλλιτέχνες και φωνές στις μέρες μας. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι είναι πολύ πιο δύσκολα τα πράγματα σήμερα, για έναν νέο καλλιτέχνη που θέλει να ξεχωρίσει. Υπάρχει μεγαλύτερος ανταγωνισμός σε σχέση με παλαιότερα, διότι ο καθένας μπορεί να παρουσιάσει εύκολα και γρήγορα τη δουλειά του μέσω του YouTube. Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να κοπιάσεις διπλά, ώστε να δημιουργήσεις κάτι ξεχωριστό που να μην έχει ξαναειπωθεί.

Τι είναι αυτό που σε χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο;

Είμαι πολύ πεισματάρης όσον αφορά τη δουλειά μου. Δεν το βάζω κάτω ποτέ και δεν πτοούμαι με τίποτα. Η δουλειά είναι μέρος της ζωής μου και η ζωή μου είναι η δουλειά μου. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω. Δεν είμαι καθόλου ζηλιάρης, ούτε ανταγωνιστικός. Κοιτάω να «φτιάχνω» και να εξελίσσω τον Μπάμπη. Εξάλλου, ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής μου είναι ο ίδιος μου ο εαυτός, που κάθε μέρα κοιτάζω να τον ξεπερνάω και να εξελίσσομαι. Τον εαυτό μας δεν τον ξεπερνάμε ποτέ επομένως και η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Δεν μπορώ να αποκαλύψω πολλά όπως καταλαβαίνεις, το μόνο σίγουρο είναι ότι ετοιμάζονται πολλά πράγματα και νέες δουλειές για την επόμενη σεζόν, όπως και νέα τραγούδια τόσο για εμένα, όσο και για άλλους καλλιτέχνες που έχω γράψει.

Comment here