Συνεντεύξεις

Σουσάνα Τρυφιάτη – συνέντευξη: Η Σουσάνα Τρυφιάτη φανερώνει… «Τα αφανέρωτα»

Η Σουζάνα Τρυφιάτη μας παρουσιάζει το πρώτο της άλμπουμ «Τα αφανέρωτα» σε μουσική και στίχους του Μίλτου Σελητσανιώτη. Νέα, ταλαντούχα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Οι οικογενειακές της ρίζες την οδήγησαν ν’ ασχοληθεί από μικρή με μαθήματα κλασσικής κιθάρας και θεωρία της μουσικής.

Συνέντευξη Βίκυ Ανδρή

Είναι απόφοιτος του Μουσικού Λυκείου Παλλήνης και του τμήματος «Μουσικών Σπουδών» του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Και δεν σταματάει εδώ… Πτυχιούχος Αντίστιξης από το ωδείο «Κατερίνα Μάσκα» και κάτοχος του μεταπτυχιακού «Σχολική Ψυχολογία και Μαθησιακές Διαταραχές» από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Διπλωματούχος μονωδίας και κλασικού τραγουδιού από το ωδείο Αθηνών.

Ας γνωρίσουμε καλύτερα την Σουζάνα Τρυφιάτη, τον τρόπο που σκέφτεται, την άποψή της για τη μουσική και κοινωνική ζωή. Η συζήτησή μας σίγουρα με δικαίωσε και την παρουσιάζω, με την ελπίδα πως θα την απολαύσετε όσο κι εγώ.

Πότε μπαίνει, για πρώτη φορά η μουσική στην ζωή σου και ποιος ο ρόλος της;

Η μουσική υπάρχει στη ζωή μου από τότε που ήμουν στη κοιλιά της μητέρας μου. ‘Έχω μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου η μουσική, ο χορός και το τραγούδι ήταν καθημερινότητα. Με πατέρα μουσικό και δάσκαλο παραδοσιακών χορών, η ανάπτυξη της μουσικής μου νοημοσύνης ήταν αναπόφευκτη. Για μένα λοιπόν η μουσική είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Τόσο πρακτικά, όσο και ουσιαστικά. Είναι το παρεάκι μου. Το καταφύγιό μου στις καλές και τις κακές στιγμές μου. Αλλά κυρίως είναι ο πιο άμεσος και αβίαστος τρόπος που διαθέτω για να εκφράσω τα συναισθήματά μου.

Διαβάζω ότι έχεις κάνει κλασικές σπουδές. Το λαϊκό τραγούδι πώς προέκυψε;

Πράγματι οι μουσικές σπουδές μου είναι κατά κύριο λόγο κλασικές. Δίπλωμα μονωδίας, ανώτερα θεωρητικά στα ωδεία και πτυχίο από το Τμήμα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Η βαθύτερή μου καταγωγή όμως είναι η δημοτική και λαϊκή μας μουσική. Για αυτό άλλωστε στο Μουσικό σχολείο από όπου αποφοίτησα ακολούθησα μέσα από τις παρέες μου και τις ομάδες που παίζαμε μουσική, τον δρόμο του παραδοσιακού τραγουδιού. Η καταγωγή μου είναι από το Μεσολόγγι και αναζητώ συχνά αυτό το στοιχείο που βρίσκεται βαθειά στο dna μου, το οποίο με βοηθά να προσδιορίζω ποια είμαι και από που προέρχομαι. Ακούγοντας όργανα όπως ο ζουρνάς και το μπουζούκι, η καρδούλα μου σπαρταράει με ένα διαφορετικό και πιο αληθινό τρόπο.

Εχεις μια σημαντική καλλιτεχνική διαδρομή που γίνεται ολοένα και πιο ενδιαφέρουσα. Εχεις συνεργαστεί με Κώστα Μακεδόνα, Θοδωρή Κοτονιά, Στέλιο Διονυσίου, Θοδωρή Παπαδόπουλο κ.ά., ενώ ήδη έχεις κυκλοφορήσει το τραγούδι «Ποιος» με τη σκηνοθετική ματιά του Δημήτρη Μαυροφοράκη. Τι σημαίνει για σένα το «Ποιος»;

Ένα γοητευτικό στοιχείο αυτής της ιστορίας είναι ότι το «Ποιος» ανήκει στα πρώτα μου ακούσματα από τις συνθέσεις του Μίλτου. Το «Ποιος» λοιπόν, μαζί με το ομότιτλο τραγούδι του άλμπουμ «Τα Αφανέρωτα», ήταν η αφορμή για να προσεγγίσω τον Μίλτο ως συνθέτη και να του ζητήσω να ηχογραφήσουμε ένα καινούριο δίσκο. Μέσα στο τραγούδι αυτό βρίσκεται ο στίχος «Λέξεις που δεν έμαθα να λέω, με τα μάτια σου ‘δειξα. Κι αν δεν τις κατάλαβες εγώ δεν φταίω…», ο οποίος με εκφράζει απόλυτα, και γι’ αυτό το αγαπώ λιιιιιίγο παραπάνω!

Μας συστήνεσαι δισκογραφικά, αυτή τη φορά μ’ ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ σε μουσική και στίχους του νέου τραγουδοποιού Μίλτου Σελητσανιώτη. Ο τίτλος του δίσκου «Τα Αφανέρωτα», που περιέχει δέκα τραγούδια με ελληνικούς στίχους και ένα με ισπανικούς, που σου χάρισε ο Χιλιανός ποιητής Jaime Svart. Μίλησέ μας λίγο γι’ αυτή τη δουλειά.

Τα «Αφανέρωτα» μου χάρισαν το εισιτήριο για τον μαγικό κόσμο της δισκογραφίας. Ήταν μια προσωπική μου ανάγκη για καταγραφή νέων τραγουδιών, με τα οποία έχω ένα ιδιαίτερο συναισθηματικό δέσιμο. Πρόκειται για τραγούδια που είναι γραμμένα για καταστάσεις που βίωνα την περίοδο εκείνη αλλά και για συναισθήματα που ένιωσα στην πραγματική μου ζωή. Αυτό το άλμπουμ το ετοιμάζαμε περίπου δύο χρόνια με τον Μίλτο και περιέχει διάφορα και διαφορετικά τραγούδια μεταξύ τους, μια συνταγή που μάλλον πέτυχε! Ένα από τα διαφορετικά αυτά τραγούδια είναι και το «Nostalgias». Πρόκειται για ένα άκρως ερωτικό τραγούδι σε latin ήχο και ηχόχρωμα, οι στίχοι του οποίου προέρχονται από το πρωτότυπο ποίημα του φίλου μας Jaime, το οποίο μελοποίησε ο Μίλτος.

Συνδυάζοντας τις ακαδημαϊκές σου γνώσεις, θα δίδασκες;

Φυσικά! Αυτό ήταν άλλωστε το όνειρό μου. Να μπορέσω να μεταδώσω, όχι τόσο τις γνώσεις μου πάνω στη μουσική, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αγαπώ και αντιμετωπίζω αυτή την τέχνη, η οποία συνεχώς μου φανερώνει το πιο αγαπημένο κομμάτι του εαυτού μου. Έτσι προέκυψαν και οι σπουδές μου πάνω στην Σχολική Ψυχολογία και τις Μαθησιακές Διαταραχές. Με συγκινεί το γεγονός ότι η μουσική μπορεί να προσφέρει θεραπευτική ψυχαγωγία και να βοηθήσει ουσιαστικά στην βελτίωση της ζωής κάποιου ανθρώπου.

Ποια η γνώμη σου για τους καλλιτέχνες που δεν έχουν σπουδάσει μουσική;

Όσον αφορά στη δημοτική και λαϊκή μας μουσική, το επάγγελμα του μουσικού εξασκείται από πάντα κυρίως εμπειρικά. Αυτός είναι άλλωστε και ο ορισμός αυτής της μουσικής. «Παραδοσιακή» είναι η μουσική ενός λαού ή ενός έθνους η οποία μεταδίδεται προφορικά και εξελίσσεται μέσα από τον ίδιο τον λαό. Η διδασκαλία λοιπόν των παραδοσιακών μουσικών οργάνων, περνούσε παλιότερα από γενιά σε γενιά, χωρίς να υπάρχουν βιβλία και εξηγήσεις για την τεχνική παιξίματος. Αυτό βεβαίως, έχει αλλάξει τις τελευταίες δεκαετίες, ύστερα από την ίδρυση των μουσικών σχολείων, αλλά και των μουσικών σχολών πανεπιστημιακού επιπέδου. Πλέον η μουσική αυτή σπουδάζεται συστηματικά και έτσι η αυτοσχεδιαστική δημοτική μας παράδοση μπορεί να σταθεί ισάξια δίπλα στην ευρωπαϊκή ακαδημαϊκή μουσική. Θεωρώ λοιπόν σπουδαίο ένας μουσικός να έχει μουσική παιδεία καθώς έτσι η επικοινωνία γίνεται άμεση . Φανταστείτε έναν Έλληνα μουσικό που παίζει κλαρίνο, να συμπράττει την ίδια στιγμή με έναν Γάλλο πιανίστα -δυο μουσικοί με εντελώς διαφορετική κουλτούρα- , διαβάζοντας την ίδια ακριβώς παρτιτούρα. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι την δημοτική μας μουσική (παραδοσιακή, ρεμπέτικη, λαϊκή) την οφείλουμε στους προπαππούδες μας που την μετέδωσαν από στόμα σε στόμα.

 Tι σημαίνει για σένα τα talent show;

Είναι αλήθεια ότι στις μέρες μας, οι ευκαιρίες ανάδειξης νέων καλλιτεχνών είναι περιορισμένες. Επίσης πρέπει να λάβουμε ως δεδομένο ότι η τηλεόραση και το διαδίκτυο είναι η δύναμη των καιρών μας. Έτσι λοιπόν αρκετοί καταφεύγουν στα talent shows, τα οποία όμως κατά τη γνώμη μου προσφέρουν γρήγορη, εύκολη αλλά και εφήμερη προβολή και αναγνωρισιμότητα. Δεν θεωρώ λοιπόν ότι μέσα από αυτά τα shows δίνεται πραγματικά βήμα στους νέους καλλιτέχνες. Με εξαίρεση φυσικά κάποια συγκεκριμένες περιπτώσεις που πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν.

Τι σημαίνει σε προσωπικό επίπεδο η μακροχρόνια καραντίνα και ο κατ’ οίκον εγκλεισμός;

Η καθημερινότητά μας σίγουρα δεν μας αφήνει αρκετό ποιοτικό χρόνο για να διαθέσουμε στους εαυτούς μας. Το διάστημα αυτό όμως, μας έδωσε ακριβώς αυτόν τον χρόνο και τη διάθεση για να ασχοληθούμε με τις ανάγκες μας. Εγώ τουλάχιστον έτσι προσπάθησα να προσεγγίσω αυτή την υποχρεωτική διαδικασία. θετικά και αισιόδοξα. Όπως προσπαθώ να κάνω πάντα άλλωστε όταν προκύπτουν δύσκολες στιγμές στη ζωή μου. Αυτό βέβαια που μου στοίχισε περισσότερο από όλα, ήταν ότι δεν κατάφερα να παρουσιάσω σε κάποια μουσική σκηνή τον δίσκο μου. Είναι πολύ διαφορετική η επαφή, η σύνδεση με τον κόσμο και η σχέση που δημιουργείται στις live εμφανίσεις. Πλέον όμως βαδίζουμε σε μια πιο υγιή ζωή και καθημερινότητα και αυτό είναι γεγονός!

Ποιο το κόστος της στον καλλιτεχνικό κόσμο; Οι συνέπειές της σε κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο;

Δεν θυμάμαι να έχω δει ξανά στη ζωή μου, τον κόσμο τόσο φοβισμένο και απομακρυσμένο από τη ζωή. Η καραντίνα άλλαξε την κοινωνία μας σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού έχασε τη δουλειά του ή άλλαξε καριέρα. Αυτό άλλαξε τη ζωή των ανθρώπων τόσο σε οικονομικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο . Είναι σκληρό να μη γνωρίζεις αν αύριο θα μπορέσεις να επιβιώσεις ή αλλάζοντας αναγκαστικά καριέρα, να παραμερίζεις τα όνειρά σου. Τα ανωτέρω, ισχύουν και για το πρώτο σκέλος της ερώτησης σας για τον καλλιτεχνικό κόσμο. Παρότι γίνεται προσπάθεια από συναδέλφους να κρατήσουν αναμμένη τη φλόγα, μέσα από διαδικτυακές συναυλίες – παραστάσεις , η μη επαφή με το κοινό (που ως γνωστόν, αυτό κρατάει ζωντανό έναν καλλιτέχνη) φέρνει τους ανθρώπους που υπηρετούν την τέχνη σε ένα τέλμα. Εκ των πραγμάτων λοιπόν, ο καλλιτεχνικός κόσμος είναι μια από τις πιο πληττόμενες κατηγορίες της κοινωνίας. Η ανησυχία του «τι θα γίνει στη συνέχεια;» είναι ένα ερώτημα βασανιστικό που δυστυχώς θα μένει αναπάντητο για πολύ καιρό ακόμα.

Τι είναι αυτό που ονειρεύεται η Σουσάνα Τρυφιάτη;

Έναν κόσμο με φυσική και ειλικρινή ευγένεια προς όλες τις κατευθύνσεις.

Αγαπημένο σου μοτό;

Πάντα να ξαναρχίζεις!!

Ευχαριστώ για το χρόνο σου και εύχομαι καλή επιτυχία στο μουσικό σου ταξίδι

Ευχαριστώ πολύ και εγώ!

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!