Συνεντεύξεις

Mαρία Καλούδη: Η δημιουργία είναι τόσο ορμητική που δεν μπορεί να σταματήσει από κανέναν ιό

H Mαρία Καλούδη μας παρουσιάζει μια καλοκαιρινή μπαλάντα σε στίχους και μουσική του Νικόλα Λειβαδίτη. Το όνομα αυτής «Για μένα θα μιλώ». Δύο εξαιρετικοί καλλιτέχνες, ένα όμορφο αποτέλεσμα

Γράφει η Βίκυ Ανδρή

Ας γνωρίσουμε όμως καλύτερα τη ταλαντούχα ερμηνεύτρια μέσα από την μέχρι τώρα  πορεία της.

Πτυχιούχος Παιδαγωγικού με δύο μεταπτυχιακά, ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη μουσική το 2011, πλαισιώνοντας καλλιτέχνες σε διάφορες μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης. Το 2014, ξεκινά τη συνεργασία της με τον Νικόλα Λειβαδίτη (nL) και περιοδεύουν μαζί σε ολόκληρη την Ελλάδα μέχρι και σήμερα, ξεπερνώντας συνολικά τις 200 εμφανίσεις. Το 2015 δισκογραφεί το πρώτο της τραγούδι ενώ ακολουθούν άλλα τέσσερα singles που την κάνουν να ξεχωρίσει ανάμεσα στις νέες ερμηνεύτριες της εγχώριας μουσικής σκηνής. Η δυνατή και  έντονη παρουσία της στις live εμφανίσεις, είναι αυτό που την κάνει να κερδίζει συνεχώς νέο έδαφος.

Μαρία ξεκίνα να «μιλάς για σένα»…

Το τραγούδι πότε και πώς μπαίνει, για πρώτη φορά στη  ζωή σου; 

To τραγούδι υπήρχε από πάντα στη ζωή μου. Με θυμάμαι να τραγουδάω από μικρό κοριτσάκι ατέλειωτες ώρες κλεισμένη στο δωμάτιό μου, προσπαθώντας να εξερευνήσω τον κόσμο της μουσικής και του τραγουδιού. Βέβαια, το πρώτο μου «επαγγελματικό» Live πραγματοποιήθηκε πολλά χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών μου χρόνων στη Θεσσαλονίκη. Το ένα live άρχισε να διαδέχεται το άλλο και κάπως έτσι ξεκίνησε αυτό το υπέροχο μουσικό ταξίδι!

Πότε ένιωσες ότι αυτό που θες να κάνεις στην ζωή σου είναι το τραγούδι;

Χρειάστηκαν αρκετές μουσικές στιγμές για να το νιώσω. Ίσως να παίζει ρόλο ότι ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μουσική σε μεγαλύτερη ηλικία. Σίγουρα αισθανόμουν υπέροχα από το πρώτο κιόλας live και αυτός ο χείμαρρος συναισθημάτων μου δημιουργούσε την ανάγκη να ανέβω και πάλι στη σκηνή, όμως το σημείο που ένιωσα ότι αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου, ήρθε αργότερα. Όταν συνειδητοποίησα ότι έχω κάτι να πω. Κάτι δικό μου. Κάτι που μπορώ να επικοινωνήσω με τον κόσμο.

Παιδαγωγικά και μουσική συνδυάζονται;

Απόλυτος συνδυασμός! Τέχνες της επικοινωνίας και οι δύο. Το ένα αποτελεί πηγή έμπνευσης για το άλλο και αντίστροφα.

Πόσα χρόνια τραγουδάς επαγγελματικά;

Εδώ και 8 χρόνια. Φυσικά, ο επαγγελματισμός του «τότε» απέχει πολύ από τον επαγγελματισμό του «τώρα» αλλά αυτή είναι και η ουσία. Η εξέλιξη!

Υπάρχουν ταμπέλες στη μουσική, τύπου… ποιοτικό, εμπορικό, εναλλακτικό κ.ο.κ.;

Οι ταμπέλες στη μουσική είναι ένας εύκολος και σχετικά ασφαλής τρόπος να απαντήσουμε σε ερωτήσεις όπως: «Τι μουσική ακούς;» ή «Τι είδος μουσικής παίζετε» κλπ. Κατά τα άλλα είναι απόλυτα παραπλανητικές και δεσμευτικές! Εγώ πιστεύω στην καλή μουσική κι ας ανήκει σε όποιο είδος θέλει…

Μαρία, τι τίτλο θα έδινες στην αυτοβιογραφία σου;

Νομίζω ότι ακόμα βρίσκομαι στα πρώτα κεφάλαια της αυτοβιογραφίας μου, οπότε δεν έχω αποφασίσει ακόμα τον τίτλο. Θα αφήσω τη ζωή μου και τις επιλογές μου να εκπλήξουν!

Tι ακούς όταν είσαι στεναχωρημένη;

Μπαλάντες. Άμα είναι να στεναχωρηθώ, ας στεναχωρηθώ για τα καλά τουλάχιστον!

Μια εμπειρία σου καλλιτεχνική, ορόσημο;

Η συμμετοχή μας με τον Νικόλα Λειβαδίτη, σε μια συναυλία της Τάνιας Τσανακλίδου, το Γιώργου Ανδρέου και της Ρίτας Αντωνοπούλου πριν από μερικά χρόνια. Είναι χαρά και τιμή να στέκομαι δίπλα σε καλλιτέχνες που θαυμάζω και που ξεχειλίζουν από ήθος και από αγάπη για τη μουσική.

H ψυχή χωρίζεται σε λογική και θυμικό και επιθυμητικό. Τι επικρατεί στη δική σου ζωή, λογική ή παρόρμηση;

Νομίζω ότι η λογική έχει κερδίσει ελαφρώς περισσότερο έδαφος. Βέβαια αφήνει πάντα χώρο και χρόνο στην παρόρμηση και παρεμβαίνει μόνο όταν χρειάζεται! Αισθάνομαι ότι βρίσκονται σε μια πολύ καλή ισορροπία μεταξύ τους.

Tι σου αρέσει στον εαυτό σου και τι θα άλλαζες;

Αγαπώ στον εαυτό μου την επιθυμία μου για διαρκή εξέλιξη. Δεν αγαπώ καθόλου το άγχος με το οποίο αντιμετωπίζω την στασιμότητα. Με άλλα λόγια θα ήθελα να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να μαθαίνω νέα πράγματα χωρίς όμως να αγχώνομαι για το ποιο θα είναι το επόμενο βήμα.

Πιστεύεις  στους μεγάλους έρωτες;

Πιστεύω ότι οι έρωτες είναι πάντα «μεγάλοι» αλλιώς δεν είναι έρωτες.

Με τις δουλειές του σπιτιού πώς πας; Δούλα και κυρά…χαχα

Χαχα! Οι δουλειές κι εγώ έχουμε αναπτύξει μια αρμονική και ισορροπημένη σχέση. Δεν με αγχώνουν, δεν τις παραμελώ! Φροντίζω ώστε ο χώρος μου να μου προσφέρει ηρεμία και γαλήνη.

Έχεις κάποιο πρότυπο καλλιτέχνη κι αν ναι ποιον και γιατί;

Γενικώς, δεν μου αρέσουν τα «πρότυπα». Ο ίδιος ο ορισμός της λέξης με απωθεί. Νομίζω ότι υποσυνείδητα μας καθοδηγούν στον μιμητισμό και αυτό σημαίνει ότι προδιαγράφεται ο τρόπος προσέγγισής μας. Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που αγαπώ, που θαυμάζω και που ακολουθώ και πιστεύω ότι όλοι τους έχουν συμβάλλει στη διαμόρφωση της αισθητικής μου, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;

Να συμβεί κάτι κακό στους ανθρώπους μου.

Κωμωδία ή δράμα;

Ανάλογα τη διάθεση! Γι’ αυτή τη περίοδο, θα επέλεγα κωμωδία.

Πόσο έχει επηρεάσει τη δουλειά σου η λεγόμενη πανδημία; Πιστεύεις ότι η τέχνη σταματάει από… ιούς;

Η τέχνη χωρίζεται σε δύο επιμέρους φάσεις. Τη φάση της δημιουργίας της και τη φάση της επικοινωνίας της. Η πρώτη, είναι τόσο ορμητική που δεν μπορεί να σταματήσει από κανέναν ιό. Η δεύτερη όμως, έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που εργάζονται σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα είναι άνεργοι από τον Απρίλιο και, μάλιστα, χωρίς να έχουν λάβει οικονομικά επιδόματα. Οπότε, ναι! Φυσικά και η πανδημία έχει επηρεάσει τον κλάδο μας. Εύχομαι να υπάρξει σύντομα οργανωμένη κρατική μέριμνα για τον πολιτισμό μας όπως και για όλους τους εργαζόμενους.

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!