e-Stage.gr

Η Μουσική και όχι μόνο… στο διαδίκτυο

Βιβλιοκριτικές

ΒΙΠΕΡ(γνωστά ως «Βιβλία Περιπτέρου»: έγιναν συνώνυμα ενός προϊόντος, ενός τρόπου και μιας εποχής.

Το ίντερνετ να έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας και το οτιδήποτε θέλουμε είτε να διαβάσουμε,είτε να παρακολουθήσουμε ,είτε και να επικοινωνήσουμε με κάποιον γίνεται μέσα απο μια οθόνη.

Κάποτε όμως ,ειδικά ο τομέας του βιβλίου ,ο έντυπος τυπος δηλαδή ήταν μια συντροφιά είτε στο σπίτι,είτε ακόμα και έξω.Ποτέ δεν θα ξεχάσω τον αείμνηστο πατέρα μου που όταν έκλεινε η κρατική τηλεόραση το βράδυ μετά τα μεσάνυχτα (δεν ήταν 24ωρη η τηλεοράση όπως τωρα)έπαιρνε ένα βιβλίο και διάβαζε .

Οι ιστορίες του βιβλίου αυτού ήταν είτε αστυνομικές,είτε αναφερόμενες στην Άγρια Δύση(τα γνωστά γουέστερν).Το βιβλίο αυτό ήταν τα γνωστά ΒΙΠΕΡ(«Βιβλία Περιπτέρου» η ερμηνεία τους).

Την εποχή που κυκλοφόρησαν τα ΒΙΠΕΡ βρήκαν μία έτοιμη αγορά, καθώς το κοινό είχε εκπαιδευτεί στην κουλτούρα των βιβλίων τσέπης από πολλούς εκδότες. Λίγοι, όμως, είχαν επιτυχία και αυτοί ήταν ο Πεχλιβανίδης ήδη από τη δεκαετία του 1950, ο πολύ πιο εστέτ «Γαλαξίας» της Ελένης Βλάχου από το 1960 και, λίγο μετά, οι εκδόσεις Άγκυρα που είχαν και αυτές μεγάλη διάδοση. Τα ΒΙΠΕΡ, όμως, έφεραν έναν άλλον «αέρα» και προκάλεσαν ενθουσιασμό.

Η ακμή τους ήταν τα πρώτα χρόνια, 1970-1976. Ήταν ένα εκδοτικό φαινόμενο που δύσκολα μπορεί να επαναληφθεί.Το 1970 κυκλοφόρησε το πρώτο ΒΙΠΕΡ, το «Μία ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς» του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν.Η τιμή του ΒΙΠΕΡ ήταν 14 μόνο δραχμές (όταν μία εφημερίδα έκανε 2 δραχμές).

Τα ΒΙΠΕΡ έγιναν συνώνυμα ενός προϊόντος, ενός τρόπου και μιας εποχής.

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!