e-Stage.gr

Η Μουσική και όχι μόνο… στο διαδίκτυο

Κριτικές Κινηματογράφου

Είδαμε την ταινία Peppermint

Το Χόλιγουντ διανύει μια περίοδο όπου το γυναικείο δυναμικό πρότυπο είναι αυτό στο οποίο επενδύει μαζί με τις αμέτρητες ταινίες υπερηρώων.

Γιατί ; Μα ακριβώς επειδή το πορτοφόλι φουσκώνει. Προσωπικά είμαι υπέρ των γυναικείων προτύπων, μιας και έχουμε κορεστεί από τους άνδρες που «σώζουν την μέρα». Παρολαυτά οι ταινίες που έχουν τέτοιες πρωταγωνίστριες καλό θα ήταν να έχουν μια πρωτοτυπία και να μην αντιγράφουν απλά ταινίες όπου στους ίδιους ρόλους ήταν αντρικά αντίστοιχα πρότυπα.

Πολλοί ταύτισαν αυτήν την ταινία με το Taken μιας και ο σκηνοθέτης είναι ο ίδιος (Pierre Morel). Η ομοιότητα είναι ότι δυο απλοί άνθρωποι κατέληξαν να γίνουν τιμωροί επειδή κάποιος έβλαψε την οικογένεια τους. Η δική μου άποψη είναι ότι η Jennifer Garner κατέληξε να ερμηνεύει το ρόλο του θηλυκού Punisher, απλά η διαφορά είναι ότι δεν είχε στρατιωτική εκπαίδευση πριν αποφασίσει να πάρει το νόμο στα χέρια της.

Σίγουρα η Garner μας έχει δείξει και με το παραπάνω πως αυτοί οι ρόλοι, της ταιριάζουν αφού θριάμβευσε στο Alias αλλά και στη πιο παλιά Electra.

Στη προκειμένη περίπτωση ισορροπεί ανάμεσα στην μικροαστή μαμά με τη συμβατική δουλειά που λατρεύει την οικογένεια της, και την οργισμένη τιμωρό που βλέπει τα πάντα κόκκινα μπροστά της.

Μπορεί εμείς να την βλέπουμε ως μια ανελέητη δολοφόνο, παρολαυτά η βελόνα της ηθικής της πυξίδας δεν έχει χαλάσει αφού για τον απλό και αβοήθητο κόσμο είναι ένας Άγγελος προστασίας.

Η Riley North (Jennifer Garner), ζει μια απλή ζωή με οικονομικά προβλήματα στο Λος Άντζελες με την 10χρονη κόρη της Carly και τον σύζυγο της. Όλα ξεκινάνε όταν κάποιος προτείνει στον άντρα της να αναλάβει τον ρόλο του οδηγού σε επικείμενη ληστεία ενός βαρώνου ναρκωτικών ονόματι Diego Garcia. Παρότι εκείνος αρνείται, ο Garcia δίνει εντολή εκτέλεσης την οικογένειας για παραδειγματισμό. Η Riley ξυπνά μετά από έναν μήνα σε κώμα στο κρεβάτι ενός νοσοκομείου συνειδητοποιώντας το γεγονός πως επέζησε της επίθεσης ενώ η οικογένεια της όχι. Έχοντας αναγνωρίσει τους δολοφόνους,  χάνει την δίκη λόγω διεφθαρμένων δικαστών και εισαγγελέων και φαίνεται ως διαταραγμένη προσωπικότητα στα μάτια τους.

Εκεί είναι που αποφασίζει να κρατήσει τη ζωή στα χέρια της με μοναδικό της σκοπό να αφανίσει έναν προς έναν τους υπεύθυνους για το θάνατο της οικογενείας της. Έχοντας εξαφανιστεί από τα ραντάρ για 5 ολόκληρα χρόνια, γυρνάει πλέον ως μια άρτια πολεμική μηχανή, και ανήμερα της ημέρας που δολοφονήθηκαν οι δικοί της, ξεκινάει και σκορπάει πτώματα στο διάβα της.

Το σενάριο δεν είναι πρωτότυπο, η σκηνοθετική ματιά επίσης, και δεν μπορώ να πω πως είναι μια ταινία που άξιζε όλη αυτήν την ταλαιπωρία για να βγεί στο σινεμά. Έχεις καταλάβει από την αρχή την όλη κατάληξη και σίγουρα δεν υπάρχουν απρόσμενα γεγονότα. Μια οργισμένη γυναίκα έχει μπει σε killing spree και το καταφέρνει μια χαρά, αλλά ως εκεί.

Η ταινία βγαίνει στις 18 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από την Tanweer. 

 

[embedyt]https://www.youtube.com/watch?v=Z5BGgu-j_dI&width=800&height=450[/embedyt]

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!