Movie History

Όταν σπάσαμε τις αλυσίδες (The Defiant Ones): Το αντιρατσιστικό δράμα του Στάνλει Κράμερ

Το αξιόλογο αντιρατσιστικό δράμα του Στάνλει Κράμερ, φιλμ που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση στην εποχή του για το αρκετά «προχωρημένο» θέμα του

Αντιρατσιστική κοινωνική περιπέτεια με ένα θέμα ταμπού για την εποχή, τη συνύπαρξη δηλαδή ενός μαύρου με έναν λευκό, από τον κορυφαίο σκηνοθέτη Στάνλει Κράμερ (Η δίκη της Νυρεμβέργης, Το πλοίο των τρελών), που ήταν η τρίτη σκηνοθετική του δουλειά.

Το σενάριο βασίστηκε σε μια ιστορία του Νέντρικ Γιανκ, το όνομα του οποίου συμπεριλαμβάνονταν στη μαύρη λίστα του Χόλιγουντ. Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Τζόκερ ήταν ο Ρόμπερτ Μίτσαμ. Ο ρόλος πέρασε έπειτα στον Μάρλον Μπράντο, ο οποίος επρόκειτο να έχει στο πλευρό του τον Σίντνεϊ Πουατιέ στο ρόλο του Νόα Κάλεν.

Ο Πουατιέ όμως είχε άλλες υποχρεώσεις και ο Κρέιμερ ήθελε τόσο πολύ τον Πουατιέ γι’ αυτό το ρόλο που περίμενε μέχρι ο ηθοποιός να είναι διαθέσιμος. Ο Μπράντο στο μεταξύ ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Ο Χορός των Καταραμένων» (The Young Lions, 1958) και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εγχείρημα, προς απογοήτευση του Κρέιμερ που αναγκάστηκε να αναθέσει το ρόλο στον Τόνι Κέρτις του οποίου οι υποκριτικές δυνατότητες θεωρούνταν περιορισμένες.

Η ταινία προτάθηκε για 9 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, κερδίζοντας δυο (Σεναρίου και Φωτογραφίας). Πουατιέ και Κέρτις, αμφότεροι υποψήφιοι για Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου ηττήθηκαν από τον Ντέιβιντ Νίβεν (Δύο αλυσοδεμένοι δραπέτες) , ο λευκός John “Joker” Jackson (Tony Curtis) και ο νέγρος Noah Cullen (Sidney Poitier), παρά την αρχική απέχθεια που νιώθει ο ένας για τον άλλο, αναγκάζονται να συνεργαστούν προκειμένου να επιβιώσουν και να ξεφύγουν από τους διώκτες τους.

Η περιπέτεια της καταδίωξης, οι καταστάσεις που βιώνουν, αλλά και η αλυσίδα που τους ενώνει, μετατρέπουν σταδιακά την μεταξύ τους εχθρότητα σε εκτίμηση και αλληλοσεβασμό.

Σου άρεσε αυτό που διάβασες; Χάρισε μας το like σου!